Friday, June 24, 2016

ठूला गुन्डा भागे, साना सल्बलाए - केपी ढुंगाना, काठमाडौं

असार १०, २०७३- कलंकी क्षेत्रका व्यवसायीसँग हप्ता असुलेर हैरान पारेका जसवन्त भनिने अस्मितकुमार राईलाई प्रहरीले पक्राउ गरेको छ ।
यातायात व्यवसायी, तरकारी व्यापारी, होटल रेस्टुरेन्ट, पार्किङ सबैतिर हप्ता असुल्ने र नदिए कुटपिट, तोडफोड गर्दै आएका उनलाई महानगरीय प्रहरी अपराध महाशाखाको टोलीले बिहीबार कम्मरमुनि २ राउन्ड गोली हानेर बिजुलीबजारबाट पक्राउ गरेको हो । उनको अहिले वीर अस्पतालमा उपचार भइरहेको छ ।
पक्राउ गर्न गएको टोलीमाथि आक्रामणको प्रयास भएपछि नियन्त्रणमा लिन गोली चलाएको महाशाखा प्रमुख एसएसपी सर्वेन्द्र खनालले जानकारी दिए । ‘व्यापारीलाई धम्क्याएर पैसा उठाएको सूचनापछि खोजी गरिरहेका थियौं, बिजुलीबजारमा भेटिए,’ खनालले भने, ‘नियन्त्रणमा लिन खोज्दा फलामको रडले हान्ने प्रयास गरेपछि गोली चलाएका हौं ।’
महाशाखाका अधिकारीका अनुसार, राई सामाखुसी क्षेत्रका समीरमानसिंह बस्नेतका सहयोगी हुन् । कुमार घैंटे इन्काउन्टरमा मारिएपछि प्रहरी कारबाहीमा परिने भयले समीरमान देशै छाडेर भागेका थिए । पछि उनी कलंकी र बाफल क्षेत्रमा सक्रिय भएका थिए ।
रकम असुलीको निवेदनका आधारमा महानगरीय प्रहरी वृत्त कालीमाटीले उनलाई यसअघि ५ पटक पक्राउ गरी कारबाही गरे पनि सुध्रिएका थिएनन् । राई डेढ महिनाअघि मात्रै ज्यान मार्ने उद्योगमा पक्राउ परेर छुटेका थिए । थुनामुक्त भएलगत्तै पुन: कलंकी र कालीमाटी क्षेत्रमा हप्ता असुलीमा उनी सक्रिय भए । राईविरुद्ध महाशाखामा ज्यान उद्योगसम्बन्धी २ वटा जाहेरी परेपछि प्रहरीले उनलाई खोजेको थियो ।
‘तरकारी व्यापारीदेखि बस व्यवसायीसम्म राईको धम्कीबाट हैरान भएका थिए,’ महाशाखाका डीएसपी रमेश थापाले भने, ‘पटक–पटक पक्राउ परे पनि उनले आफ्नो धन्दा नछाडेपछि खोजी गरेका थियौं, बिहीबार फेला परे ।’
ठूला भागे, साना सल्बलाए
पक्राउ गरी अदालती कारबाही प्रक्रियामा लैजाँदा उपत्यकामा संगठित आपराधिक समूहका नाइकेको सक्रियता नघटेपछि प्रहरीले २ वर्षअघि कठोर नीति लिँदै इन्काउन्टर अपरेसन सुरु गर्‍यो । २ वर्षअघि हत्या अभियोगमा फरार दिनेश अधिकारी ‘चरी’ प्रहरी इन्काउन्टरमा मारिए । गत वर्ष महाशाखाको टोलीको इन्काउन्टरमा सामखुसी क्षेत्रका घैंटे भनिने कुमार श्रेष्ठ मारिएपछि गुन्डागर्दीमा कहलिएका दीपक मनाङे, चक्रे मिलन निष्क्रिय भए ।
असुलीमा कहलिएका रमेश बाहुन भनिने सुजन पौडेल पक्राउ परेर जेल पुगे । अपहरणको अभियोगमा अभिषेक गिरीसमेत कारागार पुगे । ललितपुर प्रहरीले ३ महिनाअघि हतियार र लागूऔषधसहित विश्वक्रान्तिलाई पक्राउ गरेको थियो ।
कहलिएकामध्ये गणेश लामाले अझै आफ्नो पुरानो धन्दा छाडेका छैनन् । लेनदेनको मुद्दामा एक कारोबारीको अपहरणको अभियोग लागेका उनी लामो समय लुकेर बसे । जिल्ला अदालत ललितपुरले सफाइ दिएपछि उनी सार्वजनिक भए । निष्क्रिय हुन नसकेका तेजेन्द्र गुरुङ, समीरमानसिंह बस्नेत, प्रवेशमान श्रेष्ठ, माइला लामा, तालु भनिने दीपक हमाल, दावा लामालगायत कोही श्रीलंका त कोही मकाउ र भारत पुगेका छन् ।
डीएसपी थापा पछिल्लो समय गुन्डागर्दीमा पुरानै समूहका तेस्रो तहका सदस्य सक्रिय हुने प्रयासमा रहेको देखिएको बताउँछन् । ‘प्रहरी अपरेसनपछि ठूला भनिएकाहरू कि निष्क्रिय भए कि बिदेसिए’, थापाले भने, ‘त्यो स्थान लिन अहिले जुनियर सक्रिय हुने प्रयासमा रहेको देखिन्छ ।’


Wednesday, June 22, 2016

यदी तपाईं देखेर पनि लाईक गर्नु भएन भने ७ साल सम्म न राम्रो हुन सक्छ ।

यदी तपाईं देखेर पनि लाईक गर्नु भएन भने
७ साल सम्म न राम्रो हुन सक्छ ।

Saturday, June 18, 2016

फ्लप पनेरु


किशोरावस्थामै ‘पोर्न स्टार’ हुन्छु भन्ने तथा सनी लियोनलाई आइडियल मान्ने अर्चना पनेरुले दुईवटा चलचित्रमा काम गर्न भ्याइसकेकी छिन् । पहिलो ‘छेस्को’ प्रदर्शनमा पनि आयो, तर त्यो छेस्कोले कसैलाई घोच्न सकेन । बरु उल्टो अर्चनाको करियरको सुरुवातमै ‘फ्लप’को ट्याग लगाइदियो ।

पनेरुको पहिलो चलचित्र ‘छेस्को’ चाहेर पनि केही दर्शक (लोकलाजका कारण) हेर्न गएनन् । हलमा पुगेका सीमित दर्शकको अनुहार पनि हलमा छिर्दा र निस्कँदा मास्कले छोपिएको थियो भन्नेसम्म सुनियो । निर्माताले ‘छेस्को’लाई सकेसम्म छिटो युट्युबमा रिलिज गरिसके, किनभने स्वघोषित ‘पोर्नस्टार’ अर्चना पनेरु युट्युब आदि सामाजिक सञ्जालमा मात्र हिट छिन्, हलको पर्दामा ‘फ्लप’ ।

‘छेस्को’को अवस्था हेरिरहेकाहरू उनको अर्को चलचित्र ‘जिस्म’ का निर्माताहरूको अनुहार अहिले हेर्न लायक भएको छ समेत भन्न थालेका छन् ।

प्रकाशित: असार ४, २०७३


Friday, June 17, 2016

माया सम्झे वाक्क हुन्छ, दिक्क लाग्छ, छाती पोल्छ


नी गायक हुन् । पप गायक । रक गायक । ‘रक योगिज्’ ब्यान्डका संयोजक । सन् ९० को दशकमा भएको ठूलो राजनीतिक उथल–पुथलपछि नेपालको सांस्कृतिक एवं सांगीतिक क्षेत्रमा उदाएका ठूला नेपाली सांगीतिक व्यक्तित्व । काठमाडौं उपत्यकाका गिनेचुनेका धनी । स्वभावले भद्र । व्यापारी खानदानका उत्तराधिकारी । 
काठमाडौं टुँडिखेलमा भुइँचालोको नाममा सैनिक धर्मपत्नीहरूले सोनाक्षी सिन्हा र मलाइका अरोरालाई नचाएको साता नबित्दै उनी ‘साप्ताहिक’ सँग वार्ता गर्दै थिए । सिन्हा र अरोरा नाचको कार्यक्रम भएकै दिन काठमाडौंका महर्जनहरूको देवाली थियो टुँडिखेलमा । टुँडिखेलमै मनाउनुपर्ने देवाली भारतीय अभिनेत्रीहरूको नाचले रोकिदिएपछि योगी दु:खी थिए । त्यसैले उनले ‘सानोतिनो’ हिसाबले कार्यक्रमको बहिष्कार गरे । उनका लागि त्यसमा हेर्नैपर्ने खालको आइटम पनि केही थिएन ।

‘नेपाली सेनाको जर्नेल भारतीय नर्तकीहरूको स्वागत गर्न एयरपोर्ट गएको’ आलोचनामा चाहिँ उनले खासै तुक भेटेनन् । ‘विवादमा पारिएका ती विचरा जर्नेलको अनुहार हेर्नुभयो तपाईंले ? तिनी स्वागत गर्न गएजस्तो लाग्थे त ?’ उनले प्रश्न गरे । त्यसपछि भने, ‘अहिलेका चिफ साहेव भलादमी छन् । म व्यक्तिगत हिसाबले उनलाई मन पराउँछु । उनको चित्त दुख्ने कुरा गर्दिनँ ।’

योगेश्वरलाई नामले मात्र धेरैले नचिन्न सक्छन् । गीतमा सललल वहने उनको स्वर नै यथेष्ट छ उनलाई चिनाउन । ‘जब सन्ध्या हुन्छ, दिल मेरो घबराउँछ, तिम्रो मिलनको आशमा अध्याँरोले सताउँछ ।’ सम्भवत: सबैभन्दा हिट गीत हो यो उनको । धेरै छन् उनका हिट गीतहरू : तिम्रो आँखा हेर्दै मेरो मुटु चस्कियो, बोली सुन्दा मनै लच्कियो । रूप तिम्रो यति झल्कियो, फूलबारीको फुलै झस्कियो ।’ त्यतिले पुग्दैन भने उनको अर्को पपुलर नम्वर छ ‘लै जा चरी ।’ माया सम्झँदा वाक्क दिक्क लाग्छ उनलाई । कस्ता गायक !

स्टेजमा उक्लिएपछि उनी आफैं तताउँछन् श्रोताहरूलाई । आत्माको भित्री तहदेखि गहिरो तर मीठासपूर्ण गाउँछन् । रमाइलो गर्छन् । पूरै वातावरणलाई एकैछिनमा संगीतमय बनाइ दिन्छन् : गीतका संगीतमय गेडाहरूसँगै उनका भावना जोडिन्छन्, कि लोग्नेमान्छे भएर रुनु हुन्न रे तर किन हो किन मुटु सुकसुकाइरहन्छ रे । गहभरि आँसु पोखिइरहन्छ रे ।

योगेश्वर अमात्य । साथीभाइका लागि योगीमात्र । योगीको आफ्नै सांगीतिक ग्याङ छ : ओमविक्रम विष्ट, दीप श्रेष्ठ, जेम्स प्रधान, दीपक थापा, सुजील कर्माचार्य र तृष्णा गुरुङ, सञ्जीव बराइली, प्रवीणदास श्रेष्ठ, प्रवीण मानन्धर, अमूल र रवीन कार्की ढली, दिनेशराज रेग्मी, सुन्दर महर्जन र लिटल श्रेष्ठका साथमा उदघोषण ‘दि वन एन वन्ली’ भनेर नाम कमाएका भूषण दाहाल.....। यो नापी तौली बनाइएको ग्याङ होइन । यो त मात्र मन मिल्ने साथीहरूको रमाइलो समूह हो ।

योगेश्वर र उनको ग्याङ लन्डनको रोयल अलवर्ट हलमा गीत गाउने पहिलो सांगीतिक समूह बनेको छ । अलवर्ट हल, जुन प्रेक्षालयमा गीत गाउनु हरेक गायक–गायिकाको धोको हुन्छ । जहाँ कोकिलकण्ठी लतामंगेशकर, गजल–दम्पती जगजित–चित्रा र अरू पनि हामीले सुनेका, जानेका, गिनेचुनेका गायकहरूले आफनो आवाज गुन्जाइ सकेका छन् । त्यो हलमा हुने सांगीतिक कार्यक्रमको संगीत संयोजन गर्नु हरेक संगीतकारको धोको हुन्छ । धेरै संसार प्रसिद्ध गायकहरूले त्यहाँ गाएका छन् । रमाइलो कुरा, त्यहाँ गाएर कोही प्रसिद्ध हुने होइन । प्रसिद्धि कमाइ सकेकाहरू स्टेजमा उभिएर गाउने थलो हो त्यो । त्यहाँ गाएपछि कुनै पनि गायकले आफूलाई ‘फुलफिल्ड’ पाउँछ ।

योगीले आफ्नो आवाज त्यो हलमा गुन्जाए । उनको त्यो आन्तरिक इच्छा नै थियो । उनकी धर्मपत्नी मंगला पनि यही चाहन्थिन् । दीप श्रेष्ठको सपना थियो त्यहाँ गाउने । त्यो धोको पूरा गर्ने निमित्त बनिदिए योगी । पोहोर साल जून २८ तारिखका दिन नेपाली गायक, गायिका, संगीतकारहरूले आफ्नो आवाजले अलबर्ट हल गुन्जाए । त्यो आवाजको प्रतिध्वनि अहिलेसम्म गुन्जिरहेको छ । त्यहाँ गाउने पहिलो नेपाली गायक बने योगेश्वर र उनको ग्याङ ।

अलवर्ट हलमा गाउने योगेश्वरको धोको निकै पहिलेको हो । भुइँचालोभन्दा पहिलेको । उनी नेपाल र बेलायतकाबीच मित्रताको २ सय वर्ष पूरा भएको उपलक्ष्यमा त्यहाँ नेपाली संगीतिक कार्यक्रम प्रस्तुत गर्न चाहन्थे । बीचमा भुइँचालोले काठमाडौंलाई त्यसरी नै भत्कायो जसरी योगेश्वरका गीतहरूले नेपाली संगीत क्षेत्रका धेरै परम्परागत मान्यतालाई भत्काएको छ । भुइँचालोपछि योगी लागे लन्डनतिर, अलवर्ट हलको कार्यक्रम संयोजन गर्न । ‘वेण्ड इट लाइक वेकह्याम’ सिनेमाको तातो, तातो, तातो गीतकी प्रसिद्ध गायिका बिना मिस्त्रीले उनको मद्दत गरिन् । काठमाडौंस्थित बेलायती दूतावासका डेपुटी मिसन चिफ गाय ह्यारिस्सनको पनि हार्दिक सहयोग मिल्यो योगीलाई ।

योगीकी पत्नी मंगला उक्त कार्यक्रममा सुरुदेखि नै संलग्न थिइन् । उनैले सुझाइन, समारोहबाट उठेको पैसा गोर्खाका भुइँचालो पीडितलाई दिने । त्यहाँ जम्मा भएको २५ हजार पाउण्ड अहिले गोर्खाको स्कुल पुनर्निर्माणमा लगाइएको छ ।

अब उनी अष्ट्रेलिया जाने मेसो मिलाउँदैछन् । सिडनीमा पनि एउटा परफरमेन्सको लोभ गडेर बसेको छ उनको मनमा । योगेश्वर भन्छन्, उनका लागि देशभक्ति निर्विकल्प छ । सनातनी भाषाका राष्ट्रवादी होइनन उनी । उनको देशभक्तिमा समर्पण छ । उनी जे गर्छन् त्यो नेपालकै लागि गर्छन् । यो उनको भावना हो । आफ्ना गीतहरूमा उत्कृष्ट मान्छन् कविवर सिद्धिचरण श्रेष्ठका शब्दहरूमा गुन्जिएको स्वरलाई : क्यारुँ, म यो देश निम्ति क्यारुँ, नाचूँ कि गाऊँ कि गला मिलाउँm, सहर्ष काटी शिर नै चढाउँm ।

योगेश्वर गायक मात्र होइनन् । चिन्तक कलाकार हुन् । देशको समसामयिक वस्तुस्थितिसँग उनी परिचित छन । देशमा चलिरहेको हिन्दू धर्मसम्बन्धी विवादमा उनी स्पष्ट भन्छन्, संविधानबाट हिन्दू धर्म ननिकालेको भए राम्रो हुन्थ्यो । अब फेरि राख्ने हो भने त बबाल हुन्छ ।

सानै उमेरमा हजुरबा दयारामभक्त माथेमा र निबन्धकार शंकर लामिछाने जस्ता दिग्गजको सर–संगतले उनलाई सिर्जनात्मक वनायो । दार्जीलिङको नर्थ पोइन्ट स्कुलमा पढ्दा बेन्च र डेस्कमा हातले ठोकेर मादल र तवला बजाउने केटो नेपालको ‘टप परफर्मिङ’ सिंगर वन्ला भन्ने कल्पना त्यतिबेला सायद गरिएको थिएन । उनको ओठमा रहेको शारीरिक कमीले पनि उनलाई गायक बनाउन मद्दत गर्‍यो । संगीतले उनमा रहेको हीनता हटायो र आत्मसम्मान वढायो ।

अहिले उनमा प्रचूर आत्म विश्वास छ । भन्छन, ‘मसँग यति धेरै पैसा नभएको भए म सारै राम्रो गायक बन्थे । अहिले त म जे छु, त्यो मेरो गायक प्रतिभाको १० प्रतिशत पनि छैन ।’


Thursday, June 16, 2016

बिरालो मेरो गुरु हो

 मीनबहादुर भाम, निर्देशक कालो पोथी
9 करोड 85 लाख रुपैयाँ खर्च गरेर बनाइएको चलचित्र “कालो पोथी’ का निर्देशक हुन्, मीनबहादुर । नेपाली टिमले निर्माण गरेको यो चलचित्र महँगो भएर मात्र चर्चित भएको होइन, यसले अहिलेसम्म २५ वटा चलचित्र महोत्सवमा भाग लिएको छ भने भेनिस फिल्म फेस्टिबलमा क्रिटिक च्वाइसमा बेस्ट फिल्मको उपाधि जितेको छ । निर्माण हुनुअघि नै यो चलचित्रको कथा–पटकथाले स्विट्जरल्यान्ड, बर्लिन र फ्रान्सको कला–संस्कृति मन्त्रालयबाट साढे २ करोड रुपैयाँभन्दा बढीको पुरस्कार जितेको थियो । अहिलेसम्म संसारका ५० भन्दा बढी टेलिभिजन च्यानलले यो चलचित्रको कपिराइट किनिसकेका छन् । नेपाली बजारमा पनि यसले उल्लेख्य व्यापार गरिरहेको छ । मुगुका स्थायी बासिन्दा उनले राजनीतिशास्त्र तथा बौद्ध दर्शनमा स्नातकोत्तर गरेका छन् । लुकेर काम गर्न रुचाउने भामसँग साप्ताहिकले उनको जीवन र नेपाली चलचित्रका विषयमा लामो कुराकानी गरेको थियो ।       

तपाईंमा नेपाली चलचित्रमा हलचल मच्चाउने क्षमता रहेछ । यद्यपि अहिलेसम्म आम मानिसले तपाईंलाई चिन्दैनन् । किन लुक्नुभएको ? 
मलाई एक्लै बस्न मन लाग्छ । चलचित्र गम्भीर साधनाको क्षेत्र हो । म त्यसैमा लागिरहन चाहन्छु । अहिले हलहरूमा चलचित्र लागिरहेकाले बाध्यतावश बाहिर निस्किएको हुँ । खासमा मैले ठूलो काम गरेँ भन्ने पनि लाग्दैन ।
तर तपाईंको चलचित्रले संसारभर प्रभाव पार्‍यो । साढे २ करोड त पुरस्कार नै पाउनुभयो । यो ठूलो कुरा हो नि, होइन ?
हो, मलाई पहिलेदेखि नै नेपाली चलचित्रको विस्तार सम्भव छ भन्ने लाग्थ्यो । हलिउडले बनाएको चलचित्र संसारभर चल्छन् । कोरिया एक्लैले हलिउडलाई ३० प्रतिशतभन्दा बढी बिजनेस दिन्छ । हिन्दी चलचित्रले पनि संसारभर उल्लेख्य व्यापार गर्छन् । क्याराभानले संसारभर नै चर्चा पायो । त्यो हाम्रो कथा थियो र कलाकार पनि हाम्रै थिए । यी सबै कुराले पनि नेपाली चलचित्रको विस्तार सम्भव छ भन्ने लाग्थ्यो । त्यसैको प्रयास थियो कालो पोथी ।
तर कालो पोथीमा नेपाल जति राम्रो छ, त्यति देखाउनु भएको छैन । माओवादी द्वन्द्वलाई हलुका रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ । अझ राम्रो गर्न सकिँदैनथ्यो ?
चलचित्र बनाउनुअघि नै हामीले दुईवटा कुरा निश्चित गरेका थियौं, पहिलो सौन्दर्यमा कटौती गर्ने । नेपाल सुन्दर छ तर हामी जुन परिस्थितिमा बाँचेका छौं, त्यो सुन्दर छैन । हामीले जुन स्थानमा सुटिङ गर्‍यौं, ती क्षेत्र सौन्दर्यका दृष्टिले अनुपम छन्, तर यो चलचित्र सौन्दर्यको कथा होइन, दु:खको कथा हो । त्यसैले राम्रा दृश्यहरू जानेरै समेटेनौं । दोस्रो, माओवादी द्वन्द्वलाई ‘लाउडली’ देखाउँदा कसैको पक्षमा समर्थन वा विरोध गर्नुपथ्र्यो । चलचित्रकर्मीको काम कुनै कुराको पक्ष वा विपक्षमा कुरा गर्नुभन्दा एउटा पत्रकार जस्तो तटस्थ भएर रिपोर्टिङ शैलीमा फिल्म बनाउँ भन्ने प्रयास गरेका हौं ।
कालोपोथीलाई किन संसारभर मन पराइयो त ?
विषयवस्तुका कारण । हाम्रा कथा नौला छन्, त्यसलाई राम्रोसँग भन्ने हो भने यसको ठूलो बजार छ । हामी नेपाली पुस्तक विदेशी भाषामा अनुवाद होस् भन्ने चाहन्छौं । नेपाली हस्तकला विदेशमा निर्यात होस् भन्ने चाहन्छौं । त्यसैगरी नेपाली चलचित्रले पनि विदेशी बजारमा प्रवेश पाउनुपर्छ ।
चलचित्र हेर्दा सामान्य छ । नेपाली चलचित्र ५० लाखमा बनिरहेका बेला झन्डै ४ करोड रुपैयाँ कहाँ खर्च भयो ?
मुगु, जहाँ चलचित्रको सुटिङ भयो, त्यहाँ यातायातको सुविधा छैन । त्यस्तो स्थानमा साढे ६ महिना ठूलो युनिट बस्यो । हामीले त्यहीँ कार्याशाला चलायौं । काठमाडौंको भन्दा १० गुणा महँगोमा खाद्यान्न र अन्य कुरा किन्नुपर्छ । त्यसमाथि करिब एउटा चलचित्र बन्ने पैसा दिएर फ्रान्सबाट सिनेम्याटोग्राफर ल्याएका थियौं । अन्तिमको एउटा दृश्य खिच्न ८ लाख रुपैयाँ खर्च गर्‍यौं । सपनाको दृश्य खिच्न कुल २५ लाख रुपैयाँ खर्च भएको थियो । ३ करोड ८५ लाख रुपैयाँ चलचित्र राम्रो बनाउने प्रयासस्वरूप गरिएको थियो ।
१ करोड खर्च गरेर पुरस्कार पाएको २ करोड रुपैयाँ नाफाका रूपमा राख्न सक्नुहुन्थ्यो, त्यसो नगर्नुको कारण ?
केहीले मलाई यस्तै सुझाव दिनुभएको थियो, तर म व्यापार गर्न चलचित्र क्षेत्रमा आएको होइन । नेपाली चलचित्र पनि विश्वस्तरको हुन सक्छ भनेर प्रयास गरेको थिएँ । नभन्दै त्यो सफल भएको छ । अबका चलचित्रमा लगानीको खाँचो छैन । धेरै विदेशी चलचित्र कम्पनीले मसँग काम गर्ने चासो देखाएका छन्, तर मलाई नेपाली लगानीकर्ताहरूबाटै यो काम भए हुन्थ्यो भन्ने लाग्छ । सबै लगानी गर्न नसकिए पनि कम्तीमा २५ प्रतिशत नेपालीको लगानी होस् भन्ने चाहन्छु ।


सबैभन्दा उत्कृष्ट र कमजोर गणितमै

असार २, २०७३- यस वर्षको एसएलसी परीक्षामा सबैभन्दा उत्कृष्ट 'ए प्लस' र कमजोर 'ई' ग्रेड ल्याउनेहरुको ठूलो संख्या अनिवार्य गणित विषय भएको छ । ९० अंकभन्दा माथि 'ए प्लस' ग्रेड ल्याउनेको बढी संख्या गणितमै छ भने २० भन्दा कम अंक 'ई' ग्रेड ल्याउनेहरुको संख्यालेपनि सोही विषयमा सबैलाई उछिनेको छ ।
'ए प्लस' ग्रेड २३ हजार ३ सय ३४ जनाले ल्याएका छन् भने १ लाख ४६ हजार ९ सय ३५ जनाले 'ई' ग्रेड प्राप्त गरेका छन् ।

यस्तै, अनिवार्य अगे्रंजी विषयमा १२ हजार ५ सय ५२ जनाले ए प्लस ग्रेड प्राप्त गरेका छने भने अनिवार्य नेपालीमा जम्मा ६३ जनाले ९० अंक कटाउन सफल भएका छन् ।

गणितपछि सबैभन्दा धेरै विद्यार्थीले विज्ञान विषयमा 'ई' ग्रेड ल्याएका छन् । १ लाख १० हजार २ सय ७४ विद्यार्थीले २० भन्दा कम अंक विज्ञानमा ल्याएका हुन् । अंग्रेजीमा ७१ हजार १ सय २४, सामाजिक शिक्षामा ४६ हजार ९ सय २८, अनिवार्य नेपालीमा २३ हजार ४६ जना परीक्षार्थीले 'ई' ग्रेड ल्याएका छन् ।
त्यस्तै ३० भन्दा कम अंक ल्याएर 'डी' ग्रेड ल्याउने परीक्षार्थीको संख्या पनि क्रमशः अंग्रेजी, विज्ञान , सामाजिक शिक्षा, गणित र नेपाली विषयमा बढी छ । डी र ई ग्रेड ल्याउनेले ग्रेड सुधार गर्न कुनै दुई विषयमा पुनः परीक्षा दिन पाउने छन् । अघिल्ला वर्षहरुमा ३२ अंक ल्याउने विद्यार्थी सम्बन्धित विषयमा उतिर्ण भएको मानिन्थ्यो ।


Wednesday, June 15, 2016

देखेको 3 सेकेन्डमा लाईक र कमेन्टमा (तपाइको नाम) लेख्नुहोस नसोचेको कुरा पुरा हुने छ !

देखेको 3 सेकेन्डमा लाईक र कमेन्टमा (तपाइको नाम) लेख्नुहोस नसोचेको कुरा पुरा हुने छ !

पैदलयात्री मार्ने टेम्पु चालक मनिष खड्का २२ वर्षपछि पक्राउ

असार १, २०७३- पैदलयात्रीलाई ठक्कर दिएर मारेको अभियोगमा कैद सजाय तोकिएका टेम्पु चालक २२ वर्षपछि पक्राउ परेका छन् । २०५१ साउन २३ को घटनामा दोषी ठहर भएका मनिष खड्का बुधबार पक्राउ परेका हुन् ।
 खड्कालाई काठमाडौं जिल्ला अदालतले २ वर्ष कैदको फैसला गरे पनि उनी फेला परेका थिएनन् । केन्द्रीय अनुसन्धान ब्युरोका अनुसार साउनमा बा.अ.ह. ८७७ नम्बरको टेम्पो चलाउनेक्रममा चाबहिलमा पैदलयात्री  रोमन लाई ठक्कर दिएका थिए । उपचारका क्रममा उनको१२ गते मृत्यु भएपछि खड्काविरुद्ध सवारी ज्यान मुद्धा लागेको थियो ।
सोही मुद्धामा जिल्ला अदालत काठमाडौंले उनलाई दोषी ठहर गर्दै २०५१ माघ १० मा कैद सजाय सुनाएको थियो । अदालतको फैसला कार्यान्वयन निर्देशनालयको सूचीमा सो फैसला कार्यान्वयन नभएको आधारमा ब्युरोको टोलीले खड्कालाई पक्राउ गरी अदालतमा बुझाएको थियो ।
अदालतले बुधबार उनलाई कैद भुक्तानका लागि डिल्लीबजार कारागार पठाएको छ ।

प्रकाशित: असार १, २०७३


एसएलसी रिजल्ट भोलि ७ बजे

असार १, २०७३- परीक्षा नियन्त्रण कार्यालयले एसएलसीको नतिजा बिहीबार सार्वजनिक गर्दैछ । नतिजा बिगतको जस्तो श्रेणी छुट्याउने आउने छैन । विद्यार्थीको सिकाई कुन समूहमा छ भनेर बर्गिकरण गरेर सार्वजनिक हुदैछ ।
परीक्षा नियन्त्रक कृष्णप्रसाद काप्रीले नतिजा बिहीबार अपरान्हसम्म सार्वजनिक गर्ने तयारी गरेको बताए । ‘सबै तयारी सकियो,’ उनले भने,‘बिहीबार अपरान्ह नतिजा सार्वजनिक गर्दैछौ ।’ गतवर्ष भन्दा ढिला परीक्षा भएपनि कार्यालयले चाडै नतिजा सार्वजनिक गरेको हो ।
एसएलसी परीक्षामा ६ लाख १ सय २० विद्यार्थी सहभागी थिए । परीक्षा नियन्त्रण कार्यालयले ए प्लस, ए, बी प्लस, बी, सी प्लस, सी, डी प्लस, डी र ई समूहमा छुट्याएर नतिजा सार्वजनिक गर्दैछ । यसले बिगतको जस्तो फेल, पास र श्रेणी छुट्याएर आउने छैन ।
कुन विद्यार्थीको सिकाई क्षमता कुन समूहमा पर्‍यो भन्ने छुट्याएर ल्याउन लागेको हो ।


Tuesday, June 14, 2016

टिचिङको लापरवाहीले गयो आमा र बच्चाको ज्यान !


--------------------------------------------------------
काठमाडौं – टिचिङ अस्पतालको लापरवाहीले मेरी श्रीमती र बच्चाको ज्यान गएको छ । मेरी श्रीमती मीना गर्भवती भएपछि हामीले शुरुदेखी अन्तिम पटकसम्म टिचिङ अस्पतालकै श्वास्थ्यकर्मी डा. नितु प्रधानसँग परामर्श गरिरहेका थियौं । अघिल्लो दिनसम्म सबै अवस्था ठिक थियो ।

डेलिभरीको लागि अस्पताल भर्ना हुनु भन्दा अगाडि पनि बच्चाको भिडियोएक्सरे गरेको थिएँ । बच्चाको मुटुको धड्कन पनि राम्रो थियो । जेठ १३ गते बेलुकी ५ बजे अस्पतालमा भर्ना गरेको हो । १४ गते बच्चा नर्मल डेलीभरीमै जन्मेको हो । बच्चा जन्मेपछि रोएको आवाज सुनेको नजिकको वेडका बिरामीले मलाई बताएका थिए ।

कतिवेला बच्चा हेर्न पाइएला भनेर लेवर रुमको ढोकैमा कुरेर बसेको मलाइ बच्चा जन्मेको २ घन्टापछि मात्र मृत्यु भइसकेको बच्चा लिएर दिएका थिए । अघिल्लो दिनसम्म मुटुको चाल राम्रो थियो । तर जन्मिएपछि एक्कासी बच्चाको मुटुको धड्कन नै थिएन भन्ने आरोप लगाए ३१ वर्षको उमेरमा पहिलो बच्चा जन्माउन लागेका हामी दम्पत्ति बच्चा आउने दिनको प्रतिक्षामा थियौं । तर यो दिन मेरो जीवनमा कहिल्यै बिर्सिन नसकिने घाउ बनेर आइपुग्यो ।

बच्चाको डेथ भइसकेपछाडी सुत्केरी भएको २ घन्टा पछि मात्र आमाको अवस्था पनि नाजुक छ छिटै औषधी र रगतको व्यबस्था गर्नुस भनेर अस्पतालले खवर गरेको थियो । बच्चालाइ गुमाउनु परेपनि आमालाइ सकेसम्म बचाउनुपर्छ भनेर हामी सबै दौडधुपमा लाग्यौं ।

उनको रगत बगिरहेको रहेछ । तर हामीलाइ २ घन्टापछि मात्र थाहा दिइयो । जवकी सुत्केरी हुने बेलामा पहिल्यै रगत पनि चाहिन सक्छ रगतको जोहो गर्नु भनेर भन्ने चलन हुन्छ तर हामीलाई सब नर्मल छ भनेर भनिएको थियो ।

लेवररुम प्रशासनले सुत्केरी हुनासाथ नै खवर नगरेर किन २ घन्टापछि मात्र खवर गर्यो यसमा हामीलाइ गम्भिर आशंका छ । मिनाको नियमित चेकअप गरिरहेकी डा. निलम प्रधानकै नेतृत्वको टिमले उनको डेलीभरी गराएको हो । तर सिकारु टिमले डेलिभरी गराएको हुनाले उनको डेलिभरी प्रकृयामै लापरवाही भएको हो । अस्पतालले हामीलाइ यहीं कारणले आमा र बच्चाको ज्यान गएको हो भनेर चित्तबुझ्दो जवाफ दिन सकेको छैन ।

रगत निरन्तर बगिरहेको हुनाले पाठेघर नै फालेपछि रगत थामिन्छ कि भनी १० घन्टा जति पछि अप्रेशन गरेर उनको पाठेघर पनि फालिएको थियो । फेरी पनि उनलाइ रगत बग्न रोकिएन । आइसियूको भेन्टिलेटरमा राखेर १७ दिन उपचार गर्दा पनि उनलाइ बचाउन सकिएन ।

राम्रो उपचार सुबिधाको लागि बेलैमा अस्पताल आउँदा पनि मैले मेरो श्रीमती र बच्चालाइ सकुशल भर फर्काउन सकिन । अस्पतालको लापरवाहीकै कारण आज मैले मेरो परिवार र बच्चा गुमाउन पुगेँ । अव न्यायको लागि प्रशासनको ढोका ढक्ढकाउँछु । मैले जस्तो दुःख अरु कसैले भोग्नु नपरोस भन्नको लागि पनि मैले अस्पतालका दोषीहरुलाइ कार्वाहीको दायरामा ल्याउनैपर्छ । मेरी श्रीमतीको केशमा अस्पतालले कि चित्तबुझ्दो जवाफ दिनुपर्छ कि गल्ती गरेपछि सजायँको भागीदार हुनुपर्छ ।

Monday, June 13, 2016

नयाँ शक्तिको राष्ट्रिय भेला आज सकिदै "बाबुराम"

जेष्ठ ३२, २०७३ नयाँ शक्ति नेपालको जारी पार्टी स्थापना राष्ट्रिष्य भेलामा आज पनि विभिन्न तीन प्रतिवेदनमाथि छलफल हुँदैछ । राष्ट्रिय भेला अन्तर्गत प्रज्ञा प्रतिष्ठानमा हिजो सुरु छलफल सत्रमा संयोजक बाबुराम भट्टराईको राजनीतिक प्रतिवेदन, नेता देवेन्द्र पौडेलको संगठन विधान र रामेश्वर खनालको आर्थिक विकास र समृद्धिको प्ररुपमा विषयक प्रतिवेदन पेश भएका थिए । ती प्रतिवेदनमाथि प्रतिनिधिहरु १२ समूहमा विभाजित भएर छलफल गरिरहेका छन् ।
सबै समूहका तर्फबाट आज टोली नेताले धारणा राखिसकेपछि तीन वटै प्रतिवेदन सुझावसहित पारित गरिने नयाँ शक्तिका नेता खिमलाल देवकोटाले जानकारी दिनुभयो । नेता देवकोटाका अनुसार राष्ट्रिय भेलाले पारित गरेको प्रतिवदेन जनस्तरमा छलफलका लागि पठाइनेछ । प्रतिवेदन पारित गर्दै राष्ट्रिय भेला आजै सकिने सो पार्टीले जनाएको छ ।

Sunday, June 12, 2016

रसुवागढीबाट १५ किलो अवैध सुनसहित ९ जना पक्राउ

जेष्ठ ३०, २०७३
केरुङबाट रसुवागढी हुँदै नेपाल भित्र्याइएको  १५ किलो अवैध सुनसहित ९ जनालाई प्रहरीले आज पक्राउ गरेको छ । नेपाल र सशस्त्र प्रहरीको संयुक्त टोलीले रसुवागढी पुलबाट सो परिमाणको सुनसहित सिन्धुपाल्चोक  टिमुरे ५ का कुङजाङ तामाङलाई पक्राउ गरेको हो ।
नियमित सुरक्षाजाँचका क्रममा प्रहरीले अवैध सुन फेला पारेको थियो । २५ बर्षिय तामाङले आफ्नो शरीरमा डोरीले बाँधेर लुकाई ल्याएको अवस्थामा प्रहरी टोलीले सुन वरामद गरेको प्रमुख जिल्ला अधिकारी कृष्णप्रसाद अधिकारीले जानकारी दिनुभयो ।
प्रहरीका अनुसार सो सुनको मुल्य नेपाली वजारमा १५ करोड ७५ लाख रुपैयाँ रहेको छ । तातोपानी नाका वन्द भएपछि अन्तर्राष्ट्रिय नाकाको रुपमा संचालनमा आएको रसुवागढीमा सुन वरामद भएको यो पहिलो पटक हो ।

Saturday, June 11, 2016

सम्बन्धविच्छेद बढ्दै

जेष्ठ ३०, २०७३- चालु आर्थिक वर्षको दस महिनामा काठमाडौं जिल्ला अदालतले सम्बन्धविच्छेदका १ हजार ६ सय ७ मुद्दा टुंग्याइदियो । अर्थात्, काठमाडौंमा मात्र दैनिक ५ दशमलव ३५ वटा दाम्पत्य टुटिरहेका छन् ।
काठमाडौंमा मात्रै अघिल्लो साउनदेखि गत वैशाखसम्म १ हजार ७ सय ८३ सम्बन्धविच्छेदका मुद्दा दर्ता भएका थिए । तीमध्ये ४ सय ३८ वटा मुल्तवीमा छन् । पारपाचुके पाउन अदालत जानेमा महिला निकै धेरै छन् ।
हरेक वर्ष यो तथ्यांक बढदो छ । २०७०र७१ मा प्रतिमहिना औसत १ सय ४५ सम्बन्धविच्छेदका मुद्दा फैसला भए भने २०७१र७२ मा १ सय ५२ र २०७२र७३ मा १ सय ६० पुग्यो ।
महिला अधिकारको क्षेत्रमा कार्यरत अधिवक्ता सपना प्रधान मल्ल कानुनले दिएको सुविधा नै सम्बन्धविच्छेद बढ्नुको पहिलो कारण भएको बताउँछिन् ।
‘यसैलाई आधार मानेर महिला सशक्तीकरणको अभ्यास सुरु भएको भन्नचाहिँ मिल्दैन,’ उनले भनिन्, ‘बरु सशक्तीकरणकै कारण महिलाहरूमा पुरुषको दबाब र यातना सहेर नबस्ने बानी विकास गरायो । त्यसको सोझो प्रभाव सम्बन्धविच्छेदमार्फत पनि हुने नै भयो ।’
उनको ठम्याइमा वैदेशिक रोजगारीको बढ्दो क्रम र त्यसले निर्माण गरेको आर्थिक सम्पन्नताका साथै सक्षम र आत्मनिर्भर महिलाको संख्यात्मक वृद्धिले उनीहरू स्वनिर्णय प्रक्रियामा थप स्वतन्त्र भएका हुन् ।
मानवशास्त्री चन्द्रकान्त ज्ञवाली सम्बन्धविच्छेदलाई स्वतन्त्रतासँग मात्रै जोडेर हेर्न नहुने धारणा राख्छन् । उनको बुझाइमा सम्बन्धविच्छेदसँग पारिवारिक संरचना र त्यससँगै जोडिएका सन्तानको भविष्य पनि गाँसिएको हुन्छ ।
‘सम्बन्धविच्छेदपछि महिला र पुरुष त स्वतन्त्र होलान् तर तिनका सन्तानले अभिभावकको बलियो संरक्षकत्व पाउन सक्दैनन्,’ उनले भने, ‘कानुनी आधार खुकुलो बनाएर मात्रै हुँदैन । दम्पती छुट्टिएपछि बच्चाबच्चीप्रति कस्तो दायित्व हुने र राज्यको भूमिका के हुने भन्ने पनि बहस आवश्यक छ ।’
 हालै राजधानीमा पुस्तक प्रदर्शनीमा आयोजित ‘पहिचान र साहित्य’ शीर्षक बहसमा लेखक आहुतीले भने, ‘महिलाले आफ्नो मुक्तिका लागि घर भत्काउन सक्नुपर्छ । यही घरभित्र महिलाको मुक्ति सम्भव छैन । सम्बन्धविच्छेदले महिला सशक्तीकरण बढाउँछ र परम्परागत पुरुष सत्तालाई चुनौती दिन्छ ।’
बदलिँदो समाज
रेमिट्यान्स अर्थतन्त्रको प्रभाव, आफ्नो जिन्दगीको निर्णय आफैं गर्न सक्ने शिक्षित महिलाको बढ्दो जनसंख्या र परम्परागत पुरुष संरचनाको निरन्तरता । विज्ञहरू भन्छन्, ‘नेपाली समाजमा विद्यमान यी तीन पक्षको घर्षणले दम्पतीबीच नयाँ समझदारीको माग गरेको छ । यसले परिवारको परम्परागत संरचनामाथि प्रश्न उठाइरहेको छ ।’
आर्थिक वर्ष २०६९र७० को सर्वोच्च अदालतको वार्षिक प्रतिवेदनका अनुसार उक्त अवधिमा सबै तहका अदालतमा ६ हजार ५ सय ६५ सम्बन्धविच्छेदका मुद्दाको फैसला भएका थिए ।
तिनमा पतिहरूले दोस्रो बिहे गरेका कारण छोडपत्र चाहने महिलाको संख्या भने ८ सय ८२ मात्रै थियो । यो तथ्यले सम्बन्धविच्छेदको बदलिँदो पाटो देखाउँछ । ‘महिलाहरू परम्परागत भूमिकामा बस्न तयार देखिँदैनन् ।
पुरुषहरू पनि उनीहरूको बदलिँदो भूमिकालाई सजिलै स्वीकार गर्न सक्ने अवस्थामा पुगिसकेका छैनन्,’ अधिवक्ता मल्लले भनिन्, ‘महिला र पुरुष समान हुन् भन्ने सोच व्यवहारमै विकास नभएसम्म यस्तो क्रम चलिरहनेछ ।’
सामूहिक पारिवारिक संरचनाको बढ्दो विघटन र स्वतन्त्र जीवन शैलीको बढ्दो चाहनालाई पनि सम्बन्धविच्छेदको कारण मानिएको छ ।
२०६८ को जनगणनाले परिवारको आकार गाउँमा भन्दा सहरमा सानो रहेको देखाउँछ । जनगणनाका अनुसार नेपालको औसत परिवार संख्या ४.९ छ ।
सहरमा यो ४.४ मात्र छ । शिक्षा र चेतनाको दरसँगै बढ्दो सहरीकरणका कारण परम्परागत पारिवारिक संरचना विघटन हुँदै छन् । सामूहिक पारिवारक संरचना संयुक्त परिवार हुँदै सूक्ष्ममा परिवर्तन हुँदै छ ।
मानवशास्त्री ज्ञवाली भन्छन्, ‘बढ्दो सम्बन्धविच्छेदले अहिले एकल पारिवारिक संरचनाको निर्माण भइरहेको छ । अब समाज र यसको व्यवस्थालाई हेर्ने परम्परागत आयामै बदल्नुपर्ने बेला भइसक्यो ।’
लेखक आहुती भने सम्बन्धविच्छेदको अभियानै चलेको ठान्छन् ।
‘यो क्रम अझै बढ्नुपर्छ,’ उनको भनाइ छ, ‘अहिलेको परिवारको संरचना भनेकै पुरुषको शोषण र उत्पीडनमा आधारित छ । परिवारको यो ढाँचा नभत्किएसम्म महिला स्वतन्त्रता सम्भव छैन । सम्बन्धविच्छेदले व्यक्तिका निम्ति दु:ख र कष्ट ल्याउला तर सारमा हेर्दा यसले महिला मुक्तिको आन्दोलनलाई अघि बढाउँछ ।’
अधिवक्ता मल्लको मत आहुतीको भन्दा फरक छ । उनको बुझाइमा सम्बन्धविच्छेद कसैका लागि पनि फाइदाको विषय हुँदै होइन ।
‘सम्बन्ध टुट्दा व्यक्ति र परिवारका अरू सदस्य सबैलाई पीडा हुन्छ । प्रभावकारी परामर्शको अभावमा सम्बन्धविच्छेदको ग्राफ उक्लिँदो छ । जुन सम्बन्धमा हिंसा हुन्छ, त्यहाँ सम्बन्धविच्छेदको बाटो खुल्न सक्ला । तर यसको प्रयोग सबैले उही सन्दर्भमा गरेका छन् भन्न सकिँदैन ।’
तथ्यांकले काठमाडौंमा भन्दा छिमेकी जिल्ला भक्तपुर र ललितपुरमा सम्बन्धविच्छेदको मुद्दा थोरै रहेको देखाउँछ । तिनमा जनसंख्या पनि तुलनात्मक निकै कम छ ।
फेरिँदो कानुन
सन् १९७५ मा संयुक्त राष्ट्रसंघले लैंगिक विभेदलाई अन्त्य गर्ने र अमिल्दा कानुनहरू अन्त्य गर्ने विश्वव्यापी बहस चलायो । त्यसको प्रभाव नेपालमा पनि पर्‍यो ।
त्यसपछि लैंगिक समानतामूलक कानुन बनाउने अभ्यास सुरु भयो । सन् १९९१ मा राष्ट्रसंघले तयार पारेको लैंगिक विभेदविरुद्ध कानुनी अवधारणाको अभिसन्धिमा हस्ताक्षर गर्‍यो । त्यसलगत्तै महिलाले सोझै जिल्ला अदालतमा सम्बन्धविच्छेदको उजुरी गर्न सक्ने कानुनी ढोका खुल्यो । त्यसपछि सम्बन्धविच्छेद बढ्न थालेको हो ।
२०४६ पछि सुरु भएको खुला समाजको अवधारणा, विभेदकारी कानुनविरुद्ध आक्रोश र महिला अधिकारका क्षेत्रमा भएका प्रभावकारी कामका कारण महिला जागरणको क्षेत्रमा उल्लेख्य सफलता मिल्यो । त्यसको प्रत्यक्ष वा परोक्ष असरले महिलाको आत्मविश्वास बढायो । त्यसले असहमति बेहोरेर, यातना वा विभेद सहेर पनि लोग्नेसँगै बस्नुपर्छ भन्ने मान्यता फेरिदियो ।
परम्परागत कानुनमा सम्बन्धविच्छेद गर्न ‘फल्ट थ्यौरी अफ डिभोर्स’ अर्थात् दोष देखाउने र ‘ब्रेक डाउन थ्यौरी अफ म्यारिज’ अर्थात् विवाह विच्छेदको अवस्था हुनैपर्ने प्रचलन थियो । २०५९ पछि त्यो बदलियो । सम्बन्धविच्छेदका लागि शारीरिक कुटपिटका वा मानसिक यातनालाई पनि बलियो आधार मान्न थालियो ।
‘कन्स्टेन्ट थ्यौरी अफ डिभोर्स’ अर्थात् सहमतिको सिद्धान्त र ‘मेन्टल टर्चर थ्यौरी’ अर्थात् मानसिक यातनाको सिद्धान्तलाई पनि सम्बन्धविच्छेदको आधार मान्न थालियो । फलत: असमझदारी वा यातना सहेर सँगै बस्ने दिन हट्दै गए

Tuesday, June 7, 2016

चाबहीलमा ‘मोबाइल सेक्स सर्भिस’

प्रहरीको अनुसार ट्याक्सीमा युवती बसेर ग्राहक खोज्दै हिँडेको अवस्थामा उनीहरु पक्राउ परेका हुन्। ट्याक्सी चालककै मिलेमतोमा काठमाडौंमा पछिल्लो समय ‘मोबाइल सेक्स सर्भिस’का नाममा यौनधन्दा भइरहेको प्रहरीले बताएको छ।
                                                                                           ***
 
गत वैशाख १९ गते राति पौने १० बजे काठमाडौंको दरबारमार्गमा एउटा ट्याक्सी यात्रु लिएर छिनछिनमा घुमेको घुम्यै गर्यो।
 
एक छिनपछि अर्को ट्याक्सी पनि त्यसैगरी घुमिरह्यो। दरबारमार्गबाट घरी ट्याक्सी कमलादी जान्थ्यो। पुतलीसडक हुँदै घुमेर दरबारमार्गमा नै आइपुग्थ्यो।
 
ट्याक्सीको गतिविधि शंस्कापद लागेर प्रहरीले नियालिरहेको थियो। वैशाख ११ गते पनि सोही क्रम दोहरियो। त्यसपछि प्रहरीले दुबै ट्याक्सीलाई नियन्त्रणमा लियो।
 
प्रहरीले ट्याक्सी चालक भक्तपुर सिवाडोल गाविस–३ घर भई बौद्धमा डेरा गरी बस्ने आइते लामा र काभ्रे माच्छे–१ घर भई गौरीघाट बस्ने २२ वर्षको गणेश मगरसहित छ जना युवतीलाई पक्राउ गर्यो।
 
प्रहरीको दाबीअनुसार ट्याक्सीमा युवती बसेर ग्राहक खोज्दै हिँडेको अवस्थामा उनीहरु पक्राउ परेका हुन्। ट्याक्सी चालककै मिलेमतोमा काठमाडौंमा पछिल्लो समय ‘मोबाइल सेक्स सर्भिस’का नाममा यौनधन्दा भइरहेको प्रहरीले बताएको छ।
 
सडकमा नै ग्राहक खोज्ने र बार्गेनिङ गर्ने अनि कुरा मिलेपछि सुविधासम्पन्न होटलमा जाने गरेको दरबारमार्ग प्रहरी बृत्तका डिएसपी कृष्णबहादुर पल्लीमगरले सेतोपाटीलाई बताए। 
 
युवतीहरूले ग्राहक हेरेर दर निर्धारण गर्ने गरेको अनुसन्धानबाट खुल्न आएको उनले बताए। दरबारमार्गबाट पक्राउ परेका युवतीहरूको रेट ५० हजारभन्दा माथि नै रहेको डिएसपी मगरले बताए। पक्राउ पर्नेमा विवाहित महिला पनि छन्। कतिपयका श्रीमानसँग सम्बन्धविच्छेद भएको छ। कतिपयका श्रीमान विदेशमा भएको प्रहरीले बताएको छ।
 
ट्याक्सीमा नै बसेर ग्राहक खोज्दै हिँडे पनि उनीहरूले दलाल पनि खटाएको प्रहरी अनुसन्धानबाट खुल्न आएको छ। ग्राहकबाट आएको रकममध्ये ट्याक्सी चालक र दलाललाई पच्चीस/पच्चीस प्रतिशत रकम दिइने गरेको उनले बताए।
 
गत फागुन १३ गते पनि दरबारमार्ग प्रहरीले दुई जना ट्याक्सी चालक र सात जना युवती यस्तै क्रियाकलाप संलग्न भएको भन्दै पक्राउ गरेको थियो। त्यतिबेला प्रहरी ग्राहक बनेर उनीहरूलाई समात्न सफल भएको थियो। चार महिना अवधिमा ‘मोबाइल सेक्स सर्भिस’का नाममा यौनधन्दा चलाउँदै हिँडेका चार जना ट्याक्सी चालक र १३ जना युवतीलाई पक्राउ गरिएको डिएसपी मगरले बताए। उनीहरूलाई प्रहरीले सार्वजनिक मुद्दा चलाएको थियो।
 
कोरीयन र भारतीय पनि
 
काठमाडौंमा अहिले यौनधन्दामा रसियन र भारतीय समूह सक्रिय रहेको प्रहरीले बताएको छ। उनीहरूले काठमाडौंको नयाँ बजार र बौद्धमा घर नै भाडामा लिएर यौनधन्दा चलाउने गरेका छन्। रसियन युवतीहरुले एक वर्ष अघिदेखि नै यौनधन्दा सञ्चालन गरिरहेको प्रहरीले जनाएको छ। 
 
२५  वर्षभन्दा माथिका सात जना रसियन युवती यस्ता क्रियाकलापमा लागेको प्रहरीले बताएको छ। ठूला र महँगो रेष्टेरन्टमा गएर उनीहरू आफैँ ग्राहक खोज्छन्।
 
उनीहरूको दररेट ३० देखि ५० हजार रुपैयाँको बीचमा हुने गरेको छ। केही नेपाली दलालले उनीहरूलाई साथ दिइरहेका छन्।
 
त्यस्तै भारतीय नागरिकले भने अधिकांश युवती भारतबाट नै ल्याउने गरेका छन्। उनीहरूले कम मात्रामा नेपाली युवती पनि प्रयोग गर्ने गरेका छन्। विभिन्न कार्यक्रमको बहानामा भारतबाट ल्याएका मोडललाई पनि उनीहरूले यस्तो काममा समावेश गराएका छन्।
 
उनीहरूको दररेट १५ देखि २० हजार रुपैयाँको बीचमा छ। रसियन र भारतीय समूहको ग्राहक 'हाइ प्रोफाइल’ भएका मानिसहरू हुन्।

तलबले होइन 'टिप्स' ले बाँच्नुपर्छ भन्छन नेपालि युवतीहरु

मनिषा खनालले (नाम परिवर्तन) काठमाडौंको डान्स बारमा वेटरको काम गरेको १८ वर्ष भयो। 
कहिले ठमेल त कहिले दरबारमार्गको रेष्टुराँमा उनी भेटिन्छिन्। १८ वर्षदेखि डान्सबारमा काम गरेपनि उनको मासिक तलव भने २५ हजार ५ सय मात्र हो। त्यही पनि भनेको समयमा हात पर्दैन।  ग्राहकले टिप्स दिएकै भरमा उनको जीवन चल्छ, शक्ति समूहले आज काठमाडौंमा गरेको अन्तर्क्रियामा उनले भनिन्।
रुकुमबाट काठमाडौं आएकी उनी कसरी डान्सबारमा काम गर्न पुगिन् त भन्ने जिज्ञाशामा उनले एउटै घरमा डेरा गरी बस्ने दिदीले सो काममा लगाएको बताईन। 
काठमाडौंमा टिक्न निक्कै गाह्रो थियो, डान्सबारमा बेटरको काम पाउँदा खुसी भएर गरिँ उनले भनिन् । धादिङकी सपना लामा(नाम परिवर्तन) लाई पनि छिमेकीले काठमाडौंमा बच्चा हेर्नका लागि भनेर ल्याए। काठमाडौंमा छिमेकीको खाजा घर रहेछ। 
बच्चा हेर्न भनेको त खाजा घरमा काम गर्न लगायो, उनले भनिन् कति पैसा दिन्थ्यो, थाहा थिएन, सिधै बाआमालाई पठाइदिन्थे। पछि महिनाको १९ हजार १ सय दिन थाले । उनले काम गर्ने खाजा घर क्याविन पाराको थियो। उनले खाजा घरमा आएका ग्राहकसँग बसेर धेरै रुपैयाँको व्यापार गर्नु पर्दथ्थो। 
ग्राहकले दिने गरेको टिप्स नै उनलाई काठमाडौंमा बाँच्ने आधार थियो। डान्सर कविता अधिकारी(नाम परिवर्तन)ले १५ वर्ष भयो । डान्सबार नाच्न थालेको।  उनको तलव महिनाको १७ हजार छ। टिप्स भयो भने महिनामा बढीमा ५० हजारसम्म कमाउँछिन् उनले भनिन्।
उनी पनि डान्सबारमा काम गर्ने साथीले बोलाएपछि त्यहाँ काम गर्न आएकी हुन्।  दोहरी साँझमा काम गर्ने ऋतृ पनि साथीकै माध्यमबाट दोहरीमा प्रवेश गरेकी हुन्। उनको तलव महिनाको ३५ हजर ९ सय छ। ग्राहकले टिप्स दिएको बेला उनले महिनामा  ६९ हजारसम्म कमाउँछिन् । 
श्रम ऐन अनुसार उनीहरुमो न्युनतम तलव महिनाको ६९ हजार ७ सय रुपैयाँ हो । कसैले पनि त्यति रकम नपाएको कामदारहरु बताउँछन् ।  अझ मनोरन्जन क्षेत्रमा काम गर्ने युवाहरुको तलव युवतीहरुको भन्दा निकै कम भएको उनीहरुले बताए।
नेपाल स्वतन्त्र होटल, क्यासिनो एण्ड रेष्टुरेन्ट श्रमिक संगठनका महासचिव दीपक सापकोटाले मनोरन्जन क्षेत्रमा काम गर्नेहरुको अवस्था नाजुक भएको बताए।  समस्या समाधानका लागि श्रम ऐन कार्यान्वयन गर्नुपर्ने उनले सुझाव दिए।
श्रम ऐन अनुसार नचल्ने व्यवसायीलाई कारबाहीको दायरामा ल्याउनुपर्ने उनको भनाइ थियो। यस क्षेत्रमा काम गर्ने मजदुरहरु पनि एक हुनुपर्ने उनले बताए। केन्द्रीय बालकल्याण समितिका रवि गौतमले मनोरन्जन क्षेत्र व्यावसायिक र मर्यादित बनाउनु पर्ने बताए। व्यावसायिक र मर्यादित  नभए मनोरन्जन क्षेत्रमा लागेका युवतीहरुले अन्य विकल्प रोज्नु पर्ने उनले बताए।
शक्ति समूहकी संस्थापक सदस्य चरीमाया खत्रीले २८ वर्ष मुनिका बालबालिकालाई डरत्रास, छलछाम, दबाब दिएर व्यावसायिक रुपमा यौन पेशामा लगाउने परिपाटीको अन्त्य नभएको बताईन।

Monday, June 6, 2016

सिन्धुपाल्चोकका गरीब, गरीबनै भय

सिन्धुपाल्चोकको सबैभन्दा गरिब जिल्ला हो । ६१ प्रतिशत जनता गरिबीको दुष्चक्रमा पिल्सिएको यस जिल्लामा सरकारले हालै गरेको तथ्य संकलनमा भने गरिब नै छुटाइएका छन्। नागरिक दैनिकमा समाचार छ। 
 
सूचीमा बरु सरकारी कर्मचारी र स्थायी शिक्षकका नाम छन्। गरिबीको तथ्य संकलन  क्रममा न्यूनतम आधारभूत आवश्कयताबाटै बञ्चित वर्ग भने छुटेको छ। 
 

सूचीकृतमध्ये २० प्रतिशत राम्रो आम्दानी भएका परिवारको नाम छ। ‘स्थायी शिक्षकदेखि सरकारी सेवामा कार्यरत स्थायी जागिरे तथा कर्मचारीसमेत गरिबको सूचीमा पारिएका छन्,सुन्खानी’ गाविस सचिव खगेन्द्र खत्री भन्छन्,‘संक्रमणकर्ताको कमजोरीस्ले वास्तविक गरिबको नाम छुटेको छ, पहुँचवालाले आफ्नो नाम दर्ता गराएका छन्।’

 
गाविससँग समन्वय गरी तथ्यांक संकलन गर्न भनिएपनि गणकले मनोमानी गरेको स्थानीयको आरोप छ।

काठमाडौंसम्म रेल ल्याउन चीन प्रतिबद्ध छ’

राष्ट्रपति सी निजपिङ चाँडै नेपाल भ्रमणमा आउने’
चीनले छिङ्हाई–सिगात्से रेललाई केरुङबाट काठमाडौं,सम्म विस्तार गर्न आफू प्रतिबद्ध रहेको जनाएको छ। अन्नपूर्ण पोस्टमा समाचार छ। 
 
चीनका सेन्ट्रल मिलिटरी कमिसनका उपप्रमुख एड्माइरल सन जियाङ्गुओले उपप्रधान तथा रक्षामन्त्री भीम रावलसँग सोमबार भएको भेटमा प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओलीको चीन भ्रमणमा भएको द्विपक्षीय सहमति अनुसार चिनियाँ रेलवे लुम्बिनीसम्म विस्तार गर्ने प्रतिबद्धता जनाएका हुन्। 
 
सन जियाङ्गुओल चिनियाँ राष्ट्रपति सी जिनपिङ चाँडै नेपाल भ्रमणमा आउने समेत अवगत गराए। ‘राष्ट्रपतिज्यूले छिमेकी मुलुकहरुसँगको सम्बन्धलाई उच्च महत्व दिनु भएको छ। उहाँ चाँडै नेपाल भ्रमणमा आउनुहुनेछ,' भेटमा उनले भने। 
 
कूटनीतिक स्रोतका अनुसार भारतमा हुने बिक्स सदस्य देशहरुको शिखर सम्मेलनका क्रममा सहभागी हुन आउँदा चिनियाँ राष्ट्रपति सी जिनपिङ oct 18 मा नेपालको औपचारिक भ्रमणमा आउने प्रबल सम्भावना छ।
 
सोही योजना अनुसार चिनियाँ राष्ट्रपतिको भ्रमणको तयारीस्वरुप चिनियाँ उच्च सैन्य अपधकारी नेतृत्वको टोली काठमाडौं आएको हो। ‘यद्यपि राष्ट्रपति भ्रमणको यकिन मिति निश्चित हुन बाँकी छ,’ कूटन्िितक स्रोतले भन्यो।

‘दिनहुँ 985 घटना, 9892 को मृत्यु’

जेठ १३ देखि १९ सम्म देशमा 985  सडक दुर्घटना, 9892 को मृत्यु भयो भने 500 गम्भीर घाइते भए। नागरिक दैनिकमा समाचार छ। 
 
जेठ ६ देखि १२ गतेसम्म 985 वटा दुर्घटनामा 9892 को मृत्यु भएको थियो। तथी घटनामा500 जना गम्भीर घाइते भए। 
 
ट्राफिक प्रहरी निर्देशनालयले जेठ महिनाको दोस्रो र तेस्रो साता संकलन गरेको देशभरको दुर्घटना तथ्य हेर्दा दिनमा औसत ६ दशमलब ५ जनाको मृत्यु सडक दुर्घटनामा हुने गरेको देखिन्छ।
 
पछिल्लो  एक वर्षको तथ्यांकले पनि नेपालमा हरेक दिन औसत 200 जनाभन्दा बढीको सडक दुर्घटनामा मृत्यु हुने गरेको देखाउँछ।

गुरुङ रहेनन्

वरिष्ठ संगीतकार अम्बर गुरुङको निधन भएको छ। संगीतकार गुरुङको 85 वर्षको उमेरमा काठमाडौंको ग्रान्डी अस्पतालमा उपचारका क्रममा मंगलबार विहान 8 बजेर 48 मिनेट जाँदा निधन भएको हो।
 
खानेकुरा खानेबित्तिकै वान्ता भइहाल्ने समस्या भएपछि गुरुङलाई गत सोमबार ग्रान्डी अन्तर्राष्ट्रिय अस्पताल भर्ना गरिएको थियो।
 
लामो समयदेखी मधुमेह उच्च रक्तचाप तथा पार्किन्सन्सको उपचार गराइरहेका गुरुङलाई गतसाता एस्पिरेसन न्युमोनिया, पेट तथा अन्न नलिको रक्तश्राव (युजिआई ब्लिडिङ) को उपचारका लागि भर्ना गरिएको थियो। 
 
गुरुङको उपचारमा ग्रान्डी अन्तर्राष्ट्रिय अस्पतालका क्रिटिकल केयर मेडिसिनका चेयरम्यान तथा इन्टरनल मेडिसिनका कन्सल्ट्यान्ट फिजिसियन, पल्मोनोलोजी तथा क्रिटिकल केयर बिशेषज्ञ प्रा.डा. अर्जुन कार्कीको टिम सँगै कन्सल्ट्यान्ट ग्याष्ट्रो इन्टेरोलोजिष्ट डा. बिबेक शर्मा, कन्सल्ट्यान्ट न्युरोलोजिष्ट डा. राजु पौडेल लगायतका डाक्टरहरु संलग्न थिए।
 
दार्जिलिङको लालढिकीमा बाबु उजीरसिंह गुरुङ र आमा श्रीमती रेणुका गुरुङको कोखबाट  वि‍.सं १९९४ मा गुरुङको जन्म भएको थियो। गुरुङको पुर्ख्यौली घर गोरखा जिल्लाको रिसिङ हो। गुरुङले नेपाली राष्ट्रिय गान (सयौं फूलका थुङ्गा हामी एउटै माला नेपाली)मा समेत संगीत दिएका छन्। 
 
तीन छोरा र एक छोरीका पीता गुरुङले आईए‍ सम्मको अध्ययन गरेका छन्। गुरुङले ०५२ सालमा नेपाल राजकीय प्रज्ञा प्रतिष्ठानको संगीत निर्देशक भएर काम गरेका थिए। 
 
गायन तथा सँगीत सुरुवात वि.सं. २०१६ माघ कलकत्तावाट दुई गीत इम अम्बर हुँ र सम्हालेर राखबाट गीतिलेखन प्रारम्भ गरेका हुन्। सँगीतकार गुरुङले कोलकातामा पहिलोपटक सन् १९६१ मा अगमसिंह गिरीको 'नौ लाख तारा उदाए' बोलको गीत रेकर्ड गराएका थिए।

Sunday, June 5, 2016

परिवारसँग सञ्जय

जेष्ठ २4, २०७३-
बलिउड अभिनेता सञ्जय दत्त जेलबाट बाहिर आएको तीन महिना बितेको छ । यो अवधिमा सञ्जयले आफ्नो अधिकांश समय परिवारका सदस्यहरूलाई दिएका छन् ।

सञ्जयले जेलमुक्त भएपछि हालै सार्वजनिक गरेका तस्बिरमा उनी परिवारका सदस्यहरूसँग असाध्यै खुसी देखिन्छन् । हालै मात्र सञ्जयले श्रीमती मान्यता तथा छोराछोरी शाहरान तथा इकरासँगका रमाइला क्षणका केही तस्बिर इन्स्टाग्राममार्फत सार्वजनिक गरेका छन् । केही तस्बिरमा उनलाई मान्यतासँग नृत्य गरिएको देखिन्छ ।

तस्बिरसँगै सञ्जयले लेखेका छन्— ‘म तथा मेरो जीवनका तीन अनमोल हीरा, म यीनिहरूसँग छु र असाध्यै खुसी छु ।’ सञ्जयले सन् १९८७ मा रिचा शर्मासँग पहिलो विवाह गरेका थिए । क्यान्सरका कारण उनको निधन भएपछि सन् १९९८ मा सञ्जयले रियासँग विवाह गरे, तर सन् २००५ मा उनीहरूको डिभोर्स भयो । तेस्री श्रीमती मान्यतासँग सञ्जयले सन् २००८ मा विवाह गरेका हुन् ।

नेपाली चेली साढे दुई लाखमै भारत पुग्छन्

मानव बेचबिखन आरोपमा छजना पक्राउकाठमाडौँः एक नेपाली चेलीलाई भारत पुर्याउँदा दलालले दुई लाख ५० हजार रुपैयाँ लिने गरेको खुलासा भएको छ ।महानगरीय प्रहरी अपराध महाशाखाले मानव बेचबिखन गरेको आरोपमा पक्राउ परेकाले प्रहरीलाई दिएको बयानका क्रममा यस्तो खुलासा भएको हो ।मानवबेचबिखनमा संलग्न छ जनालाई प्रहरीले पक्राउ गरेको छ ।पक्राउपर्नेमा बालकुमारी विश्वकर्मा, बिना तामाङ, नवीन धिमाल, जीवन उराउ, अशोक तामाङ र रुपनारायण राजवंशी रहेका छन् ।महाशाखाका प्रहरी नायब उपरीक्षक मुकुन्द मरासिनीले नेपाली र भारतीय व्यक्तिको मिलेमतोमा बाहिर लगेर बेच्न लागेको सूचना पाएपछि खोजतलास गर्दै जाँदा दोषीलाई पक्राउ गरिएको जानकारी दिए ।उनले एक व्यक्ति पठाएबापत दुई लाख ५० हजार लिने गरेको अनुसन्धानमा खुल्न आएको बताए । उनले भने, ‘मानव बेचबिखन गर्ने मानिसको जालो नै रहेछ हामीले थप अनुसन्धान गरिरहेका छौँ ।'महाशाखाले पाँच महिनादेखि मानव बेचबिखनको मुद्दा हेर्दै आएकामा छ वटा उजुरी दर्ता भएका र छ वटालाई नै मुद्दा चलाएको मरासिनीले बताए ।उक्त मुद्दामा हालसम्म १८ जना पीडित रहेको र १४ जना अपराधीलाई प्रहरीले नियन्त्रणमा लिइसकेको छ
मानव बेचबिखन आरोपमा छजना पक्राउ
काठमाडौँः एक नेपाली चेलीलाई भारत पुर्याउँदा दलालले दुई लाख ५० हजार रुपैयाँ लिने गरेको खुलासा भएको छ ।

महानगरीय प्रहरी अपराध महाशाखाले मानव बेचबिखन गरेको आरोपमा पक्राउ परेकाले प्रहरीलाई दिएको बयानका क्रममा यस्तो खुलासा भएको हो ।

मानवबेचबिखनमा संलग्न छ जनालाई प्रहरीले पक्राउ गरेको छ ।

पक्राउपर्नेमा बालकुमारी विश्वकर्मा, बिना तामाङ, नवीन धिमाल, जीवन उराउ, अशोक तामाङ र रुपनारायण राजवंशी रहेका छन् ।

महाशाखाका प्रहरी नायब उपरीक्षक मुकुन्द मरासिनीले नेपाली र भारतीय व्यक्तिको मिलेमतोमा बाहिर लगेर बेच्न लागेको सूचना पाएपछि खोजतलास गर्दै जाँदा दोषीलाई पक्राउ गरिएको जानकारी दिए ।

उनले एक व्यक्ति पठाएबापत दुई लाख ५० हजार लिने गरेको अनुसन्धानमा खुल्न आएको बताए । उनले भने, ‘मानव बेचबिखन गर्ने मानिसको जालो नै रहेछ हामीले थप अनुसन्धान गरिरहेका छौँ ।'

महाशाखाले पाँच महिनादेखि मानव बेचबिखनको मुद्दा हेर्दै आएकामा छ वटा उजुरी दर्ता भएका र छ वटालाई नै मुद्दा चलाएको मरासिनीले बताए ।

उक्त मुद्दामा हालसम्म १८ जना पीडित रहेको र १४ जना अपराधीलाई प्रहरीले नियन्त्रणमा लिइसकेको छ ।
- See more at: http://annapurnapost.com/News.aspx/story/50186#sthash.cPeIMiZH.dpuf

१०४ वर्षका ‘बडी बिल्डर' मनोहरको मृत्यु

एजेन्सीः भारतका बडी बिल्डर तथा पहिलो मिस्टर युनिवर्स मनोहर आइचको मृत्यु भएको छ । एक सय चार वर्षका आइचको आइतबार उनको आफ्नै घरमा निधन भएको हो । परिवार स्रोतका अनुसार आइतबार दिउँसो साढे दुई बजे निधन भएको थियो । उनी विभिन्न बिरामसँग लडाँइ गरिरहेका थिए ।आइचले सन् १९५२ मा मिस्टर यूनिवर्सको टाइटल जितेका थिए ।कम उचाईका आइचलाई मानिसहरुले माया गर्दै ‘पाकेट हरक्यूलिस' पनि भन्ने गर्दथे । उनको उचाई चार फीट ११ इन्च थियो ।आइचले आफू ३६ वर्षको हुँदा मिस्टर हर्कुलस टाइटल जितेका थिए । उनले एसियन खेलमा तीन पटक गोल्डकप जितेका थिए ।उनी १९४२ मा ब्रिटिस सेनामा रोयल एयर फोर्समा सहभागी भएका थिए । ब्रिटिस अफिसरलाई थप्पड  हानेपछि उनी जेल परेका थिए । उनी जेलमा रहँदा पनि शारीरिक कसरत गर्दथे । उनको शारीरिक कसरतलाई देखेर जेलरले खानकालागि आइचलाई स्पेशल व्यवस्था गरेका थिए ।आइच १७ मार्च १९१४ मा बंगालको कुमिल्ला धामटी गाउँ (अहिलेको बंगलादेश)मा जन्मिएका हुन् ।
एजेन्सीः भारतका बडी बिल्डर तथा पहिलो मिस्टर युनिवर्स मनोहर आइचको मृत्यु भएको छ । एक सय चार वर्षका आइचको आइतबार उनको आफ्नै घरमा निधन भएको हो । परिवार स्रोतका अनुसार आइतबार दिउँसो साढे दुई बजे निधन भएको थियो । उनी विभिन्न बिरामसँग लडाँइ गरिरहेका थिए । 
 
आइचले सन् १९५२ मा मिस्टर यूनिवर्सको टाइटल जितेका थिए ।
 
कम उचाईका आइचलाई मानिसहरुले माया गर्दै ‘पाकेट हरक्यूलिस' पनि भन्ने गर्दथे । उनको उचाई चार फीट ११ इन्च थियो । 

 
आइचले आफू ३६ वर्षको हुँदा मिस्टर हर्कुलस टाइटल जितेका थिए । उनले एसियन खेलमा तीन पटक गोल्डकप जितेका थिए ।
 
उनी १९४२ मा ब्रिटिस सेनामा रोयल एयर फोर्समा सहभागी भएका थिए । ब्रिटिस अफिसरलाई थप्पड  हानेपछि उनी जेल परेका थिए । उनी जेलमा रहँदा पनि शारीरिक कसरत गर्दथे । उनको शारीरिक कसरतलाई देखेर जेलरले खानकालागि आइचलाई स्पेशल व्यवस्था गरेका थिए ।
 
आइच १७ मार्च १९१४ मा बंगालको कुमिल्ला धामटी गाउँ (अहिलेको बंगलादेश)मा जन्मिएका हुन् ।
- See more at: http://annapurnapost.com/News.aspx/story/50187#sthash.XJqPAYOf.dpuf

अबदेखि १२ कक्षामा एसएलसी परीक्षा

काठमाडौँ: ६ वर्ष लामो प्रयासपछि शिक्षा ऐन (आठौँ) संशोधन विधेयक शनिबार व्यवस्थापिका–संसद्बाट पारित भएसँगै शिक्षा क्षेत्रमा पुनःसंरचनाको ढोका खुलेको छ ।हालको तीन तहको संरचना परिवर्तन गरी बालशिक्षादेखि उच्च माविलाई विद्यालय शिक्षामा ल्याउन सफल यो विधेयकले शिक्षक व्यवस्थापनको सवाललाई पनि सम्बोधन गरेको छ ।बालदेखि आठसम्म आधारभूत शिक्षापारित विधेयकले प्रारम्भिक बालशिक्षादेखि कक्षा ८ सम्म आधारभूत शिक्षाको मान्यता दिएको छ । कक्षा ९–१२ सम्म माध्यमिकको परिभाषा बनेको छ ।यसअघि १–५ सम्म प्राथमिक, ६–८ निम्न माध्यमिक र ९–१० माध्यमिक र १०–१२ लाई उच्च मावि मानिएको थियो । अब हालको कक्षा १० को प्रवेशिका परीक्षा नभई कक्षा १२ मा सो परीक्षा हुनेछ । त्यसका लागि विद्यमान उच्च माध्यमिक शिक्षा परिषद् शिक्षा मन्त्रालयमा समायोजन भई राष्ट्रिय परीक्षा बोर्डमा विलय हुनेछ ।नौदेखि १३ सम्म माध्यमिक शिक्षानयाँ व्यवस्थामा प्राविधिक तथा व्यावसायिक धारका लागि भने कक्षा ९ देखि १३ सम्मको माध्यमिक शिक्षा हुनेछ, नयाँ शिक्षा नीति तर्जुमाका लागि शिक्षामन्त्रीको अध्यक्षतामा राष्ट्रिय शिक्षा परिषद् गठन हुनेछ ।विद्यालय व्यवस्थापन समितिको निर्वाचनमा हुने अति राजनीतिकरण रोक्न सदस्यमध्येबाट अध्यक्ष चयन गर्ने व्यवस्था गरिएको छ । संविधानले माविसम्म निःशुल्क भनेकामा विधेयकले सरकारले निःशुल्क भनी घोषित सामुदायिक विद्यालयमा मात्र शुल्क लिन नपाउने भनेको छ ।विधेयक पारित भएपछि प्रशन्न हुँदै शिक्षामन्त्री गिरिराजमणि पोखरेलले नयाँ संविधानको मर्मसँग मेल खाने प्रकारको यो कानुन विद्यालय शिक्षामा आधारभूत परिवर्तन गर्नका लागि कोशेढुङ्गा सावित हुने बताए ।शिक्षकले दलको सदस्य बन्न नपाउनेउनले १५ हजार ३७३ अस्थायी शिक्षकको व्यवस्थापन, पाँच वर्षसम्म काम गरेका शिक्षकलाई सरुवा, शिक्षकले दलको सदस्य बन्न नपाइनेजस्ता प्रावधान उल्लेखनीय भएको जनाए । उनले राष्ट्रपतिबाट प्रमाणीकरणलगत्तै आफूहरु कार्यान्वयनमा उत्रने प्रतिबद्धता व्यक्त गरे ।छ वर्षअघि दातृ निकायको सहयोगमा लागू भएको ‘विद्यालय क्षेत्र सुधार कार्यक्रम’ ले विद्यालय क्षेत्रको संरचना परिवर्तनको खाका कोरे पनि कानुनी मान्यता नपाउँदै सो कार्यक्रम सकिएको थियो ।शैक्षिक गुणस्तरमा पनि सुधारको लक्ष्य लिइएको सो कार्यक्रम प्रभावकारी नहुनुमा शिक्षा ऐन संशोधन नहुनु मुख्य कारण मानिएको थियो । आउँदो आर्थिक वर्षमा लागू हुने ‘विद्यालय क्षेत्र विकास कार्यक्रम’ लाई पनि संशोधित ऐनले सहजता दिने अपेक्षा गरिएको छ ।शिक्षाविद् डा विद्यानाथ कोइरालाले विद्यालय शिक्षाको संरचना परिवर्तन गराउने विधेयक पारित हुनु सकारात्मक हो भन्दै यसमा लागिपर्ने हालसम्मका शिक्षामन्त्री र वर्तमानका शिक्षामन्त्री धन्यवादका पात्र भएको बताए । उनले आगामी दिनमा सङ्घीयता र रूपान्तरणको पक्ष थप्ने गरी नयाँ कानुन आउनु आवश्यक रहेको धारणा राखे ।१५ वर्षभन्दा बढी सेवा गर्ने शिक्षकलाई सुविधासहित विदाविधेयकमा अवकास लिन चाहने अस्थायी शिक्षकका लागि पाँच वर्षदेखि १५ वर्षभन्दा बढी समय सेवा गरेका शिक्षकका लागि प्रत्येक वर्षको निमित्त आखिरी आधा महिनाको तलब बराबरको रकम, सुविधा दिई विदाई गर्न सकिने व्यवस्था गरेको छ । मन्त्री पोखरेलले यसका लागि पहिल्यै बजेटमा परेकाले समस्या नहुने पनि बताए ।यस्तै, २०५२ साल र त्यसपश्चात् भएका विज्ञापनबाट स्थायी नियुक्ति भएका वा हुने शिक्षकलाई निवृत्तिभरणका लागि बढीमा सात वर्षको अस्थायी सेवा थप गर्न सकिने, विज्ञान, कार्यालय सञ्चालन, लेखा, कम्प्युटर विज्ञान, इन्जिनियरिङ, कृषि र पशु विज्ञान विषयमा स्नातक गरेका व्यक्ति अस्थायी अनुमतिपत्रका लागि लिइने परीक्षामा उम्मेदवार हुनसक्ने व्यवस्था गरिएको छ ।सहकारीको अवधारणामा विद्यालय संचालन हुनुपर्ने भन्ने केही सांसदको मतलाई भने विधेयकले समेट्न सकेको छैन ।
काठमाडौँ: ६ वर्ष लामो प्रयासपछि शिक्षा ऐन (आठौँ) संशोधन विधेयक शनिबार व्यवस्थापिका–संसद्बाट पारित भएसँगै शिक्षा क्षेत्रमा पुनःसंरचनाको ढोका खुलेको छ । 
 
हालको तीन तहको संरचना परिवर्तन गरी बालशिक्षादेखि उच्च माविलाई विद्यालय शिक्षामा ल्याउन सफल यो विधेयकले शिक्षक व्यवस्थापनको सवाललाई पनि सम्बोधन गरेको छ । 
 
बालदेखि आठसम्म आधारभूत शिक्षा
पारित विधेयकले प्रारम्भिक बालशिक्षादेखि कक्षा ८ सम्म आधारभूत शिक्षाको मान्यता दिएको छ । कक्षा ९–१२ सम्म माध्यमिकको परिभाषा बनेको छ । 
 
यसअघि १–५ सम्म प्राथमिक, ६–८ निम्न माध्यमिक र ९–१० माध्यमिक र १०–१२ लाई उच्च मावि मानिएको थियो । अब हालको कक्षा १० को प्रवेशिका परीक्षा नभई कक्षा १२ मा सो परीक्षा हुनेछ । त्यसका लागि विद्यमान उच्च माध्यमिक शिक्षा परिषद् शिक्षा मन्त्रालयमा समायोजन भई राष्ट्रिय परीक्षा बोर्डमा विलय हुनेछ । 
 
नौदेखि १३ सम्म माध्यमिक शिक्षा
नयाँ व्यवस्थामा प्राविधिक तथा व्यावसायिक धारका लागि भने कक्षा ९ देखि १३ सम्मको माध्यमिक शिक्षा हुनेछ, नयाँ शिक्षा नीति तर्जुमाका लागि शिक्षामन्त्रीको अध्यक्षतामा राष्ट्रिय शिक्षा परिषद् गठन हुनेछ । 
 
विद्यालय व्यवस्थापन समितिको निर्वाचनमा हुने अति राजनीतिकरण रोक्न सदस्यमध्येबाट अध्यक्ष चयन गर्ने व्यवस्था गरिएको छ । संविधानले माविसम्म निःशुल्क भनेकामा विधेयकले सरकारले निःशुल्क भनी घोषित सामुदायिक विद्यालयमा मात्र शुल्क लिन नपाउने भनेको छ । 
 
विधेयक पारित भएपछि प्रशन्न हुँदै शिक्षामन्त्री गिरिराजमणि पोखरेलले नयाँ संविधानको मर्मसँग मेल खाने प्रकारको यो कानुन विद्यालय शिक्षामा आधारभूत परिवर्तन गर्नका लागि कोशेढुङ्गा सावित हुने बताए । 
 
शिक्षकले दलको सदस्य बन्न नपाउने
 
उनले १५ हजार ३७३ अस्थायी शिक्षकको व्यवस्थापन, पाँच वर्षसम्म काम गरेका शिक्षकलाई सरुवा, शिक्षकले दलको सदस्य बन्न नपाइनेजस्ता प्रावधान उल्लेखनीय भएको जनाए । उनले राष्ट्रपतिबाट प्रमाणीकरणलगत्तै आफूहरु कार्यान्वयनमा उत्रने प्रतिबद्धता व्यक्त गरे । 
 
छ वर्षअघि दातृ निकायको सहयोगमा लागू भएको ‘विद्यालय क्षेत्र सुधार कार्यक्रम’ ले विद्यालय क्षेत्रको संरचना परिवर्तनको खाका कोरे पनि कानुनी मान्यता नपाउँदै सो कार्यक्रम सकिएको थियो । 
 
शैक्षिक गुणस्तरमा पनि सुधारको लक्ष्य लिइएको सो कार्यक्रम प्रभावकारी नहुनुमा शिक्षा ऐन संशोधन नहुनु मुख्य कारण मानिएको थियो । आउँदो आर्थिक वर्षमा लागू हुने ‘विद्यालय क्षेत्र विकास कार्यक्रम’ लाई पनि संशोधित ऐनले सहजता दिने अपेक्षा गरिएको छ । 
 
शिक्षाविद् डा विद्यानाथ कोइरालाले विद्यालय शिक्षाको संरचना परिवर्तन गराउने विधेयक पारित हुनु सकारात्मक हो भन्दै यसमा लागिपर्ने हालसम्मका शिक्षामन्त्री र वर्तमानका शिक्षामन्त्री धन्यवादका पात्र भएको बताए । उनले आगामी दिनमा सङ्घीयता र रूपान्तरणको पक्ष थप्ने गरी नयाँ कानुन आउनु आवश्यक रहेको धारणा राखे । 
 
१५ वर्षभन्दा बढी सेवा गर्ने शिक्षकलाई सुविधासहित विदा
 
विधेयकमा अवकास लिन चाहने अस्थायी शिक्षकका लागि पाँच वर्षदेखि १५ वर्षभन्दा बढी समय सेवा गरेका शिक्षकका लागि प्रत्येक वर्षको निमित्त आखिरी आधा महिनाको तलब बराबरको रकम, सुविधा दिई विदाई गर्न सकिने व्यवस्था गरेको छ । मन्त्री पोखरेलले यसका लागि पहिल्यै बजेटमा परेकाले समस्या नहुने पनि बताए । 
 
यस्तै, २०५२ साल र त्यसपश्चात् भएका विज्ञापनबाट स्थायी नियुक्ति भएका वा हुने शिक्षकलाई निवृत्तिभरणका लागि बढीमा सात वर्षको अस्थायी सेवा थप गर्न सकिने, विज्ञान, कार्यालय सञ्चालन, लेखा, कम्प्युटर विज्ञान, इन्जिनियरिङ, कृषि र पशु विज्ञान विषयमा स्नातक गरेका व्यक्ति अस्थायी अनुमतिपत्रका लागि लिइने परीक्षामा उम्मेदवार हुनसक्ने व्यवस्था गरिएको छ । 
 
सहकारीको अवधारणामा विद्यालय संचालन हुनुपर्ने भन्ने केही सांसदको मतलाई भने विधेयकले समेट्न सकेको छैन ।
- See more at: http://annapurnapost.com/News.aspx/story/50134#sthash.jkvHZoIx.dpuf
काठमाडौँ: ६ वर्ष लामो प्रयासपछि शिक्षा ऐन (आठौँ) संशोधन विधेयक शनिबार व्यवस्थापिका–संसद्बाट पारित भएसँगै शिक्षा क्षेत्रमा पुनःसंरचनाको ढोका खुलेको छ । 
 
हालको तीन तहको संरचना परिवर्तन गरी बालशिक्षादेखि उच्च माविलाई विद्यालय शिक्षामा ल्याउन सफल यो विधेयकले शिक्षक व्यवस्थापनको सवाललाई पनि सम्बोधन गरेको छ । 
 
बालदेखि आठसम्म आधारभूत शिक्षा
पारित विधेयकले प्रारम्भिक बालशिक्षादेखि कक्षा ८ सम्म आधारभूत शिक्षाको मान्यता दिएको छ । कक्षा ९–१२ सम्म माध्यमिकको परिभाषा बनेको छ । 
 
यसअघि १–५ सम्म प्राथमिक, ६–८ निम्न माध्यमिक र ९–१० माध्यमिक र १०–१२ लाई उच्च मावि मानिएको थियो । अब हालको कक्षा १० को प्रवेशिका परीक्षा नभई कक्षा १२ मा सो परीक्षा हुनेछ । त्यसका लागि विद्यमान उच्च माध्यमिक शिक्षा परिषद् शिक्षा मन्त्रालयमा समायोजन भई राष्ट्रिय परीक्षा बोर्डमा विलय हुनेछ । 
 
नौदेखि १३ सम्म माध्यमिक शिक्षा
नयाँ व्यवस्थामा प्राविधिक तथा व्यावसायिक धारका लागि भने कक्षा ९ देखि १३ सम्मको माध्यमिक शिक्षा हुनेछ, नयाँ शिक्षा नीति तर्जुमाका लागि शिक्षामन्त्रीको अध्यक्षतामा राष्ट्रिय शिक्षा परिषद् गठन हुनेछ । 
 
विद्यालय व्यवस्थापन समितिको निर्वाचनमा हुने अति राजनीतिकरण रोक्न सदस्यमध्येबाट अध्यक्ष चयन गर्ने व्यवस्था गरिएको छ । संविधानले माविसम्म निःशुल्क भनेकामा विधेयकले सरकारले निःशुल्क भनी घोषित सामुदायिक विद्यालयमा मात्र शुल्क लिन नपाउने भनेको छ । 
 
विधेयक पारित भएपछि प्रशन्न हुँदै शिक्षामन्त्री गिरिराजमणि पोखरेलले नयाँ संविधानको मर्मसँग मेल खाने प्रकारको यो कानुन विद्यालय शिक्षामा आधारभूत परिवर्तन गर्नका लागि कोशेढुङ्गा सावित हुने बताए । 
 
शिक्षकले दलको सदस्य बन्न नपाउने
 
उनले १५ हजार ३७३ अस्थायी शिक्षकको व्यवस्थापन, पाँच वर्षसम्म काम गरेका शिक्षकलाई सरुवा, शिक्षकले दलको सदस्य बन्न नपाइनेजस्ता प्रावधान उल्लेखनीय भएको जनाए । उनले राष्ट्रपतिबाट प्रमाणीकरणलगत्तै आफूहरु कार्यान्वयनमा उत्रने प्रतिबद्धता व्यक्त गरे । 
 
छ वर्षअघि दातृ निकायको सहयोगमा लागू भएको ‘विद्यालय क्षेत्र सुधार कार्यक्रम’ ले विद्यालय क्षेत्रको संरचना परिवर्तनको खाका कोरे पनि कानुनी मान्यता नपाउँदै सो कार्यक्रम सकिएको थियो । 
 
शैक्षिक गुणस्तरमा पनि सुधारको लक्ष्य लिइएको सो कार्यक्रम प्रभावकारी नहुनुमा शिक्षा ऐन संशोधन नहुनु मुख्य कारण मानिएको थियो । आउँदो आर्थिक वर्षमा लागू हुने ‘विद्यालय क्षेत्र विकास कार्यक्रम’ लाई पनि संशोधित ऐनले सहजता दिने अपेक्षा गरिएको छ । 
 
शिक्षाविद् डा विद्यानाथ कोइरालाले विद्यालय शिक्षाको संरचना परिवर्तन गराउने विधेयक पारित हुनु सकारात्मक हो भन्दै यसमा लागिपर्ने हालसम्मका शिक्षामन्त्री र वर्तमानका शिक्षामन्त्री धन्यवादका पात्र भएको बताए । उनले आगामी दिनमा सङ्घीयता र रूपान्तरणको पक्ष थप्ने गरी नयाँ कानुन आउनु आवश्यक रहेको धारणा राखे । 
 
१५ वर्षभन्दा बढी सेवा गर्ने शिक्षकलाई सुविधासहित विदा
 
विधेयकमा अवकास लिन चाहने अस्थायी शिक्षकका लागि पाँच वर्षदेखि १५ वर्षभन्दा बढी समय सेवा गरेका शिक्षकका लागि प्रत्येक वर्षको निमित्त आखिरी आधा महिनाको तलब बराबरको रकम, सुविधा दिई विदाई गर्न सकिने व्यवस्था गरेको छ । मन्त्री पोखरेलले यसका लागि पहिल्यै बजेटमा परेकाले समस्या नहुने पनि बताए । 
 
यस्तै, २०५२ साल र त्यसपश्चात् भएका विज्ञापनबाट स्थायी नियुक्ति भएका वा हुने शिक्षकलाई निवृत्तिभरणका लागि बढीमा सात वर्षको अस्थायी सेवा थप गर्न सकिने, विज्ञान, कार्यालय सञ्चालन, लेखा, कम्प्युटर विज्ञान, इन्जिनियरिङ, कृषि र पशु विज्ञान विषयमा स्नातक गरेका व्यक्ति अस्थायी अनुमतिपत्रका लागि लिइने परीक्षामा उम्मेदवार हुनसक्ने व्यवस्था गरिएको छ । 
 
सहकारीको अवधारणामा विद्यालय संचालन हुनुपर्ने भन्ने केही सांसदको मतलाई भने विधेयकले समेट्न सकेको छैन ।
- See more at: http://annapurnapost.com/News.aspx/story/50134#sthash.jkvHZoIx.dpuf

बसन्त ऋतु

नखोज्नु है मलाई बसन्त ऋतुको हरियालीमा
म त उजाड मरुभुमिमा हर्राई सकेछु
नसम्झिनु है मलाई कुनै खुशियालीमा
म त दुःख र आँशुको सागरमा पो डुबि सकेछु
नखोज्नु है मलाई पूर्णिमाको जुनेली रातमा
म त ५५ डिग्रीको घाममा जल्न पुगेछु
नखोज्नु है मलाई हजारौं दुनियाँको भिडमा
म त बालुवै बालुवाको मरुभुमी मा पुगी सकेछु
नखोज्नु है मलाई बिहानीको सुस्तरी पवनमा
म त समुन्द्री आँधिमा बडारीन पो पुगी सकेछु
नखोज्नु है मलाई वरपिपलको छहारीमा
म त रुखै नभएको मरुभुमीमा पो मडारिन पुगी सकेछु
नखोज्नु है मलाई जन्मभुमिको कुना कुनामा
म त गाउँ घर छाडी समुन्द्र तरी पराइ बनि सकेछु
नखोज्नु है मलाई पहिलाको गाउँ घरको ठेगानामा
म त अब परदेशी पो भैसकेछु, परदेशी पो भैसकेछु

१३ वर्षीय विद्यार्थीबाट २४ वर्षीया शिक्षिका गर्भवती

ओस्टिन: अमेरिकाको ह्यूस्टनमा शिक्षक-विद्यार्थीबीच भएको शारीरिक सम्बन्धको एउटा अनौठो घटना बाहिर आएको छ । 
यहाँकी एक शिक्षिकाको १३ वर्षीय किशोरसँग माया बस्यो । यतिमात्रै होइन दुबैले यौनसम्बन्ध राखेपछि शिक्षिका गर्भवती पनि भइन् । 
विद्यार्थीसँगको यौनसम्बन्धबाट गर्भवती भएकी शिक्षिकाको नाम एलेक्जेन्ड्रा भेरा हो र उनी २४ वर्षकी छन् । बालकसँग यौनसम्बन्ध राखेको घटनामा चलेको मुद्वामा उनले अदालतबाट तारेखमा छुट्टी पनि पाइसकेकी छन् । 
घटना ह्यूस्टन (टेक्सास) स्थित थोमस जे स्टोभल मिडल स्कुलको हो । एलेक्जेन्ड्रा आफैंले बालकसँग यौनसम्बन्ध राखेको कुरा प्रहरीसमक्ष स्वीकार गरेकी छन् । 
आठौं कक्षाकी शिक्षिका एलेक्जेन्ड्राका अनुसार उनी पाँच महिनाअघिदेखि १३ वर्षीय विद्यार्थीसँग सम्बन्धमा थिइन् । 
यसक्रममा दुबैबीच यौनसम्बन्ध भयो र उनी गर्भवती हुन पुगिन् । तर, उनले गर्भपतन गराइसकेकी छन् । 
शिक्षिकाले बताएअनुसार अघिल्लो साल सेप्टेम्बरमा उनीहरुबीच यौनसम्बन्ध भएको थियो । यी दुबैबीच जब सम्बन्ध शुरु भयो तब ती विद्यार्थीले शिक्षिकाको इन्स्टाग्रामको ह्यान्डल मागे । इन्स्टाग्राम एकदोस्रोलाई फलो गरेबाट शुरु भएको सम्बन्ध यौनसम्बन्धसम्म पुगेको हो । 
शुरुमा एलेक्जेन्ड्राले विद्यार्थीलाई इन्स्टाग्रामको ह्यान्डल दिन मानेकी थिइनन् । तर भोलिपल्ट ती विद्यार्थी स्कुल नआएपछि शिक्षिकाले उनलाई म्यासेज पठाइन् । त्यसपछि यी दुई एकअर्काको साथमा समय बिताउँदै चाँडै नजिकिन पुगे । 
उनीहरुबीच सम्बन्ध शुरु भएपछि लामो यात्रामा जाने गर्थे भने एक-दोस्रोसँगै रहेर समय बिताउँथे । 
अदालती कागजातका अनुसार ती विद्यार्थी हरेक दिन शिक्षकको घरमा पस्थे र उनीहरुबीच नियमित यौनसम्बन्ध कायम हुन्थ्यो । 
शिक्षिकक एलेक्जेन्ड्राले आफ्ना छिमेकी र चिनजानका मानिसलाई ती विद्यार्थीलाई भाइकारुपमा परिचित गराएकी थिइन् । 
एलेक्जेन्ड्राले बताए अनुसार विद्यार्थीको परिवारले पनि यो सम्बन्धलाई सहयोग गरेको थियो । उनीहरु एलेक्जेन्ड्रा गर्भवती भएकोमा खुसी थिए तर उनले गर्भपतन गरिन् । 
अदालती कागजातका अनुसार एलेक्जेन्ड्राको घरमा रातभरि बस्दा पनि विद्यार्थीका अभिभावकले उनलाई गाली गर्दैनथिए । 
यो घटनामा विद्यार्थीका परिवारले पनि शिक्षिकासँगको सम्बन्धलाई साथ दिएकाले उनी अदालतबाट तत्कालै रिहा भइन् । उनले यसका लागि करिब एक करोड रुपैयाँ भने अदालतमा बुझाउनुपर्यो । 

Saturday, June 4, 2016

स्तन सानो पार्न के गर्नुपर्ला

चैत्र १६, २०७२-
म १६ वर्षीया युवती हुँ । मेरो स्तन एकदमै ठूलो छ र तल झरेको पनि छ । बजारमा अहिले स्तन सानो पार्ने अनेकन प्रोडक्ट उपलब्ध छन् तर मलाई डर लाग्छ कतै त्यसले नकारात्मक असर त गर्ने होइन ? स्तन सानो पार्न के गर्नुपर्ला ? 
एबीसीडी

स्तनको आकार 
विशेष गरी किशोरावस्थामा आफ्नो शरीरमा भैरहेका विभिन्न परिवर्तनका सम्बन्धमा निकै चासो हुन्छ । यसै क्रममा किशोरीहरूमा स्तनको आकारका बारेमा पर्याप्त चासो हुन्छ । किशोरावस्थामा पुगेपछि हार्मोनको प्रभावले युवतीहरूमा स्तनको विकास तीव्र गतिमा हुन थाल्छ । किशोरावस्थामा शरीरमा भैरहेका यी परिवर्तनप्रति कतिपय किशोरी सहज हुन सकिरहेका हुँदैनन् । वास्तवमा स्तन सामान्य रूपमा हुनुपर्नेभन्दा ठूलो नभए पनि आफ्नो स्तन निकै ठूलो भएजस्तो लाग्न सक्छ । आफैंभित्र असजिलो भएका कारणले विकास हुँदै गएको आफ्नो स्तनमै सबैको ध्यान गएजस्तो लाग्छ । तपार्इंलाई पनि यस्तै त भएको होइन, एकपटक विचार गर्नुहोला । स्तनको नाप सामान्य भए पनि तपाईंलाई ठूलो लागेको हुन सक्छ ।

स्तनको नाप कसरी लिने ?
सकिन्छ भने शरीरको माथिल्लो भागको सबै वस्त्र फुकालेर नाप लिनुपर्छ । लचिलो नाप्ने फित्ताले नाप्नुपर्छ र नाप लिँदा धेरै कसिलो वा खुकुलो नभई ठिक्क गरी लिनुपर्छ । फित्ता दुवै काखी हुने गरी स्तनका सबैभन्दा बढी उभार भएको स्थानमा रहेको हुनुपर्छ । अब नाप कति भयो भनेर टिप्नुुपर्छ । फित्ता अनुसार इन्च वा सेन्टिमिटरमा नाप लिनुपर्छ । यसले महिलाको छातीको नाप दिन्छ ।

यदि तपाईंले स्तनको ‘थुन’ (कल्चौँडो) वा भनौं ‘कप’ साइज पनि एक महत्त्वपूर्ण पक्ष हो । यसले उचित नापको थुनचोली खरिद गर्न मद्दत गर्छ । नाप्ने फित्ताको सहयोगमा स्तनको ठीक मुनिबाट छातीको गोलाइको नाप लिनुहोस् । यो नाप बिजोडी भए ५ इन्च र जोडी भए ४ इन्च जोड्नुहोस् । जोडेर आएको संख्याले थुनचोलीको ‘Band’ साइज दिन्छ । उदाहरण : ३१+५=३६ Band size हुन्छ । अब स्तनको सबैभन्दा उभारयुक्त वा भरिलो भागबाट लिएको नाप (छातीको नाप) बाट band size लाई घटाउनुहोस् । यसले थुनचोलीको कपको साइज दिन्छ । उदाहरणका लागि यदि यो नाप ३८ इन्च छ भने Cup साइज B हुन्छ । स्तनको कप A (१ इन्च), B (२ इन्च), C (३ इन्च), D (४ इन्च) र DD (Double D) (५ इन्च) भएअनुसार यी आकारका कपको साइज भएका थुनचोलीहरू पाइन्छन् । ठूला आकारका साईज चाहिँ F,G, H वा अझै ठूला आकार हुन्छन् ।

स्तनलाई किन सानो बनाउने ? 

तपाईं मध्य किशोरावस्थामा हुनुहुन्छ र अझै तपाईंको स्तनको विकास भैरहेको छ । सामान्यत: विकिसित अर्थात् उन्नत स्तनलाई आकर्षक मानिन्छ र धेरै महिलाले यसलाई बढाउने चेष्टा गर्छन् । तपाईंले किन स्तन सानो बनाउने कुरा सोच्नुभयो, थाहा भएन । तपाईंले आफ्नो स्तनको नाप उल्लेख नगर्नुभएको हुनाले तपाईंको स्तनलाई तपाईंले ठूलो मान्नु भएको मात्र हो वा साँच्चिकै ठूलो हो, भन्न सकिएन । शरीरको बनौट र मोटाइमा पनि स्तनको आकार भर पर्छ । निम्न स्थितिमा भने उपचार आवश्यक पर्ने गरी स्तनको आकार ठूलो भएको मानिन्छ । स्तनलाई सानो बनाउनुपर्ने आधारहरूको कुरा गर्दा, स्तनकै कारणले एक वा एकभन्दा बढी निम्न समस्या परेको हुनुपर्छ :

    शरीरको संरचनाको तुलनामा स्तनको आकार अति नै
ठूलो हुनु ।

    स्तनको मुन्टो नै तल फर्कने गरी भारी तथा पेन्डुलमजस्तो स्तन हुनु ।

    दुई स्तनमध्ये एक स्तन अर्को स्तन भन्दा निकै ठूलो हुनु ।

    स्तनको वजनका कारणले ढाड, गर्धन वा काँध दुख्नु ।

    स्तनमुनिको छालामा पास्सिएर पोल्नु ।

    थुनचोली को Straps ले काँधमा गहिरो डाम पार्नु ।

    स्तनको आकार तथा तौल बढी भएकैले शारीरिक क्रियाकलाप गर्न बाधा हुनु ।

    स्तन ठूलो भएका कारणले आफ्नो शारीरिक स्वरूपप्रति अति नै असन्तोष हुनु ।

धेरैजसो अवस्थामा ‘स्तन न्यूनीकरण’ गरिने आधार शारीरिक नै हुने भए पनि प्लास्टिक सर्जरीको क्षेत्रमा यस किसिमको शल्यक्रिया सुन्दरता बढाउन प्रयोग गरिँदै आएको छ ।

स्तन सानो बनाउन के गर्ने ?
स्तनको आकार अर्थात् आयतन ठूलो हुनुमा मुख्य भूमिका त्यसमा भएको बोसोले निर्धारण गर्छ । यही बोसोलाई कम गरेर स्तनको आयतन कम गरिन्छ । तपाईंले बजारमा प्रचार गरिएका वा पाइने क्रिम, लोसन, जेलजस्ता उत्पादनको कुरा गर्नुभएको छ । यी उत्पादक कम्पनीले सफलता अनि प्रभावकारिताको दाबा गरे पनि यस्ता उत्पादनको दीर्घकालीन प्रभावका बारेमा पर्याप्त वैज्ञानिक अनुसन्धान अनि पुष्टि अझै पनि भैसकेको स्थिति छैन । त्यसैले तिनको प्रयोग त्यति बुद्धिमानी नहोला । ती उत्पादनले पनि स्तनमा बोसो जम्मा हुन नदिने कुरा नै गर्छन् ।

प्रभावकारी रूपमा स्तन सानो बनाउन ‘स्तन न्यूनीकरण’ (Reduction Mammoplasty) भनिने शल्यक्रिया गर्नुपर्छ । शल्यक्रियाको तयारी आवश्यकताअनुरूप शल्यचिकित्सकको सल्लाहअनुसार गर्नुपर्ने हुन्छ । त्यसका साथै ‘पर्न सक्ने’ नकारात्मक असरहरूका बारेमा पनि शल्यचिकित्सकसँग राम्रोसँग सरसल्लाह गर्नुपर्छ । केही परिस्थितिमा स्तनपानलाई नकारात्मक असर पार्न सक्छ । आफ्नो नयाँ शारीरिक रूप तथा मानसिक व्यवस्थापन गर्न केही समय लाग्छ । शल्यक्रिया नगर्ने स्थितिमा शरीरको तौल बढी छ भने त्यसलाई घटाउनु र व्यायाम गर्नु स्वस्थ उपाय हो ।

अर्को कुरा भाग्यवश स्तन छोपेर राखिने अङ्ग हो । थुनचोलीजस्ता भित्री पहिरन होस् वा बाह्य पहिरन, त्यसको सही छनौट गर्न सकियो भने पनि स्तनको उभारलाई एक हदसम्म लुकाउन सकिन्छ ।
प्रकाशित: चैत्र १६, २०७२

छाती केटीको स्तनजस्तै देखिन्छ

मेरो छाती ठूलो छ । मेरो छाती अरू केटाहरूको भन्दा ठूलो देखिन्छ अर्थात् छाती केटीको स्तनजस्तै देखिन्छ । यसले गर्दा म एकदम टेन्सनमा छु । यसका लागि मैले के गर्नुपर्ला ? 
८९४५

पुरुषको स्तन 
स्तन भन्नासाथ हामीले सामान्यत: महिलाको नै सम्झन्छौं, तर पुरुषमा पनि स्तन विकसित नभए पनि स्तनका तन्तुहरू भने हुन्छन् । महिलाको छातीको यो विशेष ग्रन्थिले शिशुको पोषणका लागि आवश्यक दूध उत्पादन गर्छ । हामीलाई थाहा भएकै कुरा हो– स्तन यौनको दृष्टिकोणले पनि महत्वपूर्ण अंग हो । स्तनको मुन्टो र वरिपरिको भाग यौन संवेदनशील हुनसक्छ । वाल्यकालमा केटा र केटीको स्तन उस्तै हुने भए पनि किशोरावस्थामा पुगेपछि हार्मोनको प्रभावले केटीहरूमा स्तनको विकास तीव्र गतिमा हुन थाल्छ, तर सामान्यत: केटामा भने त्यस्तो हुँदैन अर्थात् केटाको स्तन विकसित हुँदैन ।
स्तनको आकार र आयतनको महत्त्व
महिलाको हकमा विकसित स्तन यौन आकर्षक मानिन्छ र महिलाको स्तनको स्पर्श महिला तथा पुरुष दुवैका लागि आनन्दको स्रोत हुन सक्छ । कतिले यसलाई आत्मसम्मानको कुरा पनि मान्छन् । महिलाहरूले स्वास्थ्यभन्दा सुन्दरताका कारणले स्तनको चिन्ता बढी गरेको पाइन्छ, तर पुरुषमा भने यसको प्रभाव उल्टो हुन्छ । पुरुषको स्तन विकसित हुनुलाई नकारात्मक रूपमा लिइन्छ । पुरुषमा स्तन बढ्ने कुराले साथीभाइमाझ लाज हुन्छ । यसलाई सक्दो लुकाइन्छ । तपाईंले पनि यस्तै कुरा भोग्नु भएको होला । 
स्तन किन बढ्छ ?
किशोरावस्थामा पुगेपछि सामान्यत: केटाहरूमा स्तन नबढ्नु पर्ने हो, तर केही किशोरहरूमा स्तन ठूलो हुन पुग्छ । यसरी स्तन ठूलो हुने अवस्थालाई Gynecomastia भनिन्छ । यो शब्द ग्रिक भाषाका gyne शब्द जसको अर्थ ‘महिला’ र mastos शब्द जसको अर्थ ‘स्तन’ हुन्छ, मिलेर बनेको छ, तर व्यवहारिक रूपमा यो शब्दले पुरुषहरूमा असामान्य रूपमा स्तन ठूलो हुनुलाई नै बुझाउँछ ।

यस्तै ४० देखि ६० प्रतिशत पुरुषले कुनै न कुनै बेला यस्तो अनुभव गरेका हुन्छन् । यसरी स्तन ठूलो हुने सम्भावित कारणमा किशोरावस्था प्रवेशसँगैका परिवर्तन, स्टेरोइड औषधीको दुरुपयोग, मोटोपन, टयुमर, वंशाणुगत खराबीहरू, कतिपय औषधीका कुअसरहरू अनि उमेर बढ्नु आदि प्रमुख छन् । मूलभूत रूपमा भन्नुपर्दा धेरैजसो स्थितिमा सामान्य रूपमा पाइने हार्मोनको मात्रामा भएको गडबडीका कारण स्तनका तन्तुमा पारेको असरले यस्तो हुन्छ । यसरी स्तन बढ्ने स्थिति किशोरावस्थाका केटाहरूमा निकै देखिन्छ । यस्तै ४० प्रतिशतसम्म किशोरमा यस्तो हुने देखिन्छ ।

किशोरहरूमा यसरी स्तन बढ्ने स्थितिलाई pubertal gynecomastia भनिन्छ । यस्तै १४ वर्षको उमेर सम्ममा यस्तो हुन्छ । ४ सेमिसम्म बढेको स्तनको तन्तु ७५ प्रतिशतजति किशोरमा कुनै उपचारबिना आफैं हराएर जान्छ र ३ वर्षभित्रमा यस्तै ९० प्रतिशतमा यो लक्षण आफैं केही महिनामा वा किशोरावस्था सकिएपछि हराएर जान्छ । बाँकी १० प्रतिशत जसको स्तन ठूलै रहन्छ, उनीहरूलाई भने मानसिक तथा सामाजिक रूपमा पनि समस्या परेको हुन सक्छ । लाज लाग्ने, उत्पीडन, अपमानका साथै आफैंलाई घृणा गर्ने जस्ता कतिपयजस्ता कुराको अनुभूति पनि हुन्छ । व्यक्तिले आफ्नो व्यक्तित्व नै नभएको अनि आत्मसम्मानको कमीजस्ता कुरा अनुभव गर्न सक्छ ।

समाधान के होला ? 
तपाईंले स्तन बढ्ने कुराबाहेक अन्य जानकारी दिनुभएको छैन । तपाईंलाई के भनौं भने कारणअनुसार नै यसको समाधान खोज्नुपर्ने हुन्छ । त्यसैले किन त्यस्तो भएको हो पत्ता लाग्नु आवश्यक छ । कारक तत्त्व हटाउन सकिए यो समस्यामा कमी आउने नै भयो । किशोरावस्थामा हुने स्तनको वृद्धि मात्र हो भने त खासै चिन्ता गर्नु पर्दैन । धेरैजसो स्थितिमा त्यो आफैं हराएर जान्छ । तपाईंले आफ्नो उमेर २१ वर्ष भएको कुरा उल्लेख गर्नुभएकाले किशोरावस्था पार गरिसक्नुभएको छ । तपार्इंले पहिलेभन्दा यो आफंै नै कम भएर गएको छ– छैन विचार गर्नुभएको छ ?

किशोरावस्थामा आएका परिवर्तनका कारण भन्दा अन्य कुनै कारणले त्यस्तो भएको हो कि पत्ता लगाउनुपर्छ । यसका लागि चिकित्सकको सल्लाहमा परीक्षणहरू गराउनुपर्छ ताकि निश्चित उपचार गर्न सकियोस् ।

स्तन ठूलो हुनु समस्याका रूपमा कायम रहे शल्यक्रिया गरेर स्तनलाई सानो पार्नुपर्ने हुन्छ । त्यसका लागि शल्य चिकित्सकसँग सम्पर्क राख्नुहोला । शारीरिक रूपमा शल्यचिकित्साबाट स्तनको आकारलाई कम गरे पनि यसरी स्तन ठूलो हुनुले परेको मानसिक पक्षहरूमा पनि सामाञ्जस्यता ल्याउन ध्यान पुर्‍याउनु पर्ने हुन्छ । स्तन ठूलो हुँदैमा तपाईंको जीवन नै बर्बाद हुने होइन, त्यसैले अनावश्यक रूपमा निराश हुनुको सट्टा अब कसरी स्तनलाई सानो बनाई सकारात्मक रूपमा जीवन अघि बढाउने भन्ने तिर लाग्नुहोस् । अनावश्यक रूपमा निराश हुनुको सट्टा यसको उपचारतर्फ ध्यान दिनुहोला ।

आज प्रदर्शित हुने चलचित्र छेस्को

जेष्ठ २१, २०७३-
लागू औषध, बलात्कार जस्ता अपराधमा धेरै चलचित्र बनिसकेका छन् । आज शुक्रबार प्रदर्शनमा आउने

पनेरुले काम गरेपछि चलचित्रको निर्माण पक्षले यसका अघिल्ला नायिका पुजना प्रधान र पवित्रा आचार्यलाई वास्ता गर्न छाड्यो । पहिलेको कथामा अर्चना अटाउने ठाउँ नरहेकोमा अनायसै अर्चनालाई ‘इन’ गराइएपछि ती दुई नायिकाले त्यसको खुलेरै विरोध गरे र चलचित्र ‘छेस्को’बाट हात झिके ।

चलचित्र ‘छेस्को’को निर्देशन टेलिश्रृंखला ‘मेरी बास्सै’मा दर्शनेको पात्र निर्वाह गरिरहेका हास्यकलाकार सुरेश थापाले गरेका हुन् । यो चलचित्रको ट्रेलरमा समावेश अर्चना पनेरु तथा नायक राजन कार्कीको अधरपान तथा बेडसिनले पनि यसलाई चर्चामा ल्याएको छ । अर्चना ती दृश्यहरूमा खुलेरै प्रस्तुत भएकी छिन् । चलचित्रको कथा वा निर्देशकका कारण भन्दा पनि अर्चना पनेरुको पहिलो चलचित्रका रूपमा यसले दर्शकको ध्यान खिच्ने कुरामा छेस्कोको निर्माण पक्ष ढुक्क छ ।
चलचित्र ‘छेस्को’मा पनि लागू औषध, बलात्कारलाई मुख्य विषय बनाइएको छ । यद्यपि यो चलचित्रको मूल आकर्षण आफूलाई पोर्न स्टार बनाउने धुनमा लागेकी अर्चना पनेरु हुन् ।
निर्देशक : सुरेश थापा
संगीत : बादल लिम्बू
कलाकार : अर्चना पनेरु, राजन कार्की, करण श्रेष्ठ क्रेजी आदि ।